Wossidia
säuken söken, Prä
s. säuk söchst söcht, Prät.
söcht Mi 74
a; söch H. Schrö
d. Buerh. 2, 85
u. a.; nicht heimisch
säukte Derb. 1, 97 suchen 1. a. Spr. angreifen, anfallen: 'Wente we warnet worden, dat de vigende wolden søken' (1372) UB. 18, 129; 'tho Huß söcken' heimsuchen (1580) Mantz. Ruh. 18, 14; seine Zuflucht suchen: 'wi ... hebben ... menighen man vordreven, de tho us sochte' (1395) UB. 22, 482; 'nynerleye hulperede to sukende edder to vindende' (1374) 18, 486; Recht suchen: 'dath schole wy soken vor deme stapele an der stadt' (1437) Jb. 17, 336; ein Lehen beantragen: 'das Lehn ... suchen' (1755) Bär. Gr.-Ges. 1, 1009. 2 a. etwas suchen, was man gerne finden oder besitzen möchte: wat sick söcht, dat finn't sick Wa; se hebben sick söcht, un se hebben sick ok funnen ein Ehepaar WaWaren@EldenburgEld; dee söcht 'n Schap mit fiw Been eine reiche Braut (1887) HaHagenow@RedefinRed; Man söcht nümms achter dem Afen, wor man nich sülfst darachter seeten hett Mantz. Ruh. 13, 55; dee (der Ehemann) möt se (seine kleine Ehefrau) mit de Lücht söken Wa; sonn' Stark süll söcht warden! eine gleich vortreffliche HaHagenow@DöbbersenDöbb; ick hau di, dat du nägen Dag' nah de Mütz söchst StaStargard@SchönbeckSchönb; Rapp söken müßten de Kinner ihn aufsammeln WaWaren@LudorfLud. b. Geringwertiges suchen: nu gah hen, un säuk Sparlingsschit in 'n Manschin GüGüstrow@GülzowGülz; männigein söcht 'n Penning un verbrennt dorbi för 'n Gröschen Licht PaParchim@PlauPlau; Saul söcht 'n Äsel un fünn 'n Königrik Malch; iron.: dee söcht Angelwörm vom Gang des Betrunkenen Wa; dee söcht Großvadders Meß wer tief pflügt StaStargard@WulkenzinWulk. c. Futter, Brot, Erholung, Lust, Schutz, sein Recht suchen: dor is jo nicks to söken uppe Strat kein Futter zu finden RoRostock@KühlungsbornKühl; dee söcht 't noch eens bi de Latern der Verschwender Wa; 'Juncker SOeke den Drunck' (ein Zechbruder) Gry. Lb. 1, Ee 1
b; 'Daran se ere Lust und grOetste Frewde sOeken' Laur. Schg. 2, 472; dor kann 'n sick 'n bäten Verlöschung söken sich erholen HaHagenow@RedefinRed; 'er egen beste sOeken' Gry. Wed. L 5
a; 'syn beste sOecken' Aep. 46; he (der Hund)
hett Schutz an mi söcht RoRostock@BlankenhagenBlank; ick will min Recht wider säuken an die höhere Instanz gehn HaHagenow@RedefinRed; dee (Selbstmörderin) hett ehren Dod söcht Wa.
d. etwas suchen, was man besitzt oder was zukünftig ist:
he söcht 't Pierd un sitt dorup RoRostock@KlockenhagenKlock; Mantz. Ruh. 13, 54; he söcht sin Brill un hett se up StaStargard@NeubrandenburgNBrand; die Rda. den drüdden Dag säuken kennzeichnet einen, der nicht weiß, was er tun will: Wat söchst du? Ick säuk den drüdden Dag in de Wäk (1887) HaHagenow@RedefinRed; StaStargard@MirowMir; SchöSchönberg@DemernDem; der alte Vater sagt zu den Kindern, die ihn schlecht behandeln: ji säuken mi noch eens nach meinem Tode Wa; eine abgelegene Wohnstätte wird so bezeichnet: ji wahnen, wo de Düwel sin Großmudder nich söcht Wa. e. 'den Erdboden suchen', niedersinken, fallen: ick hau di, dat du de Ierd' söchst (1887) SchöSchönberg@KlützKlütz; Red.
f. de Rœd' möten sick söken nah vörn nach vorn etwas einwärts stehen am Wagen MaMalchin@KittendorfKitt. g. eine Ehre in etwas sehen, hoch schätzen: de Dierns söchten dor wat in, wenn se orig Slagg hollen künnen beim Klopfen, Bleuen der Wäsche WiWismar@Hohen NiendorfHNiend. 3. Zss.: af-,
an-,
be-, her-,
in-, nah-,
rut-, tau-,
unner-,
up-,
ut-,
ver-,
wegsäuken. FN. Sökenberg (bei Suckow) Arch. Landesk. 1866, S. 118. — Br. Wb. 4, 912; Dä. 442
a; Da. 201
a; Kü. 3, 201; Me. 4, 706.