lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

reiper

mnd. bis Dial. · 2 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MNWB
Anchors
2 in 2 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
43
Verweise raus
4

Eintrag · Mittelniederdeutsches Wb.

¹rêⁱper m.

Bd. 2-2, Sp. 2051
1rêⁱper, rê(i)pere, m. (Gen. Sg. -s, Dat. -e rê[i]per; Nom. Pl. -e): 1. Handwerker der Seile oder Taue fertigt, Seiler, Reepschläger, „funifex funiplex plector funerum Scenofactor ... Scenofactorius” (Voc. Strals. ed. Damme), „Restio” (Chytr.), wêret dat jennich r. ên touw māket ênem kôpman edder ênem schipper de lenge schal hê wāren sô vȫrschrēven steyt (Lüb. ZR 381), vortērt warkgārne dat schal nê(i)n r. slân tô kābelen tô wātertouwen anders nergent tô men tô trossen (ebd. 382). — 2. amtlich bestellter Vermesser, (für Holz:) de swōrne r. schal dat mit der kēden rê(i)pen (Brem. Rqu. ed. Eckhardt 263), (für Tuche:) ôk enschal ... nê(i)n lēnewant strîken lâten ēder mēten denne unsen geswō- []ren knecht dê schal dat strîken met dēme r.e dê ȫme bevōlen is (Gött. Stat. 413).
787 Zeichen · 31 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    ¹rêⁱperm.

    Mittelniederdeutsches Wb.

    1 rêⁱper , rê(i)pere , m. ( Gen. Sg. -s , Dat. -e rê[i]per ; Nom. Pl. -e ): 1. Handwerker der Seile oder Taue fertigt, S…

  2. modern
    Dialekt
    Reiper

    Mecklenburgisches Wb.

    Wossidia Reiper -ee- m. Reifer, Seiler; Reeper ist das seit alters in Mecklenburg heimische Wort neben selteneren Reepsl…

Verweisungsnetz

47 Knoten, 47 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Hub 1 Kompositum 45 Sackgasse 1

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit reiper

23 Bildungen · 21 Erstglied · 1 Zweitglied · 1 Ableitungen

Ableitung von reiper

reip + -er

reiper leitet sich vom Lemma reip ab mit Suffix -er.

Zerlegung von reiper 2 Komponenten

rei+per

reiper setzt sich aus 2 eigenständigen Lemmata zusammen. Die Klammerung zeigt die Hierarchie der Komposition; Klick auf einen Bestandteil öffnet seine Etymologie.

reiper‑ als Erstglied (21 von 21)

rêⁱperambach

MNWB

° rêⁱperambach , -ammet , n. ( Gen. Sg. -es ): 1. Reepschlägerhandwerk, „ Reper ambach funificium Scenofactoria” (Voc. Strals. ed. Damme). —…

Reiperamt

MeckWB

reiper·amt

Wossidia Reiperamt -ee- n. das Amt der Reifer: 'de in dat reperampt wil unde een reper to der Wismer wil wezen' (1387) UB. 21, 110.

Reiperbahn

MeckWB

reiper·bahn

Wossidia Reiperbahn -ee- f. Reiferbahn: 'eine Reiferbahn nebst dazu gehöriger Reiferbude in Rostock' N. Strel. Anz. 1824, S. 143 b ; die sin…

rêⁱperbāne

MNWB

reiper·bane

rêⁱperbāne , ° rê(i)pel- (Renner ed. Klink 2, 167 u. 169), f. ( Dat. Sg. -n -bāne ): freie langgestreckte Fläche auf der Seile oder Taue gef…

Reiperbaud'

MeckWB

Wossidia Reiperbaud' -ee- f. Bude, Schuppen für Geschirr und Gerätschaften auf der Reiperbahn: 'Reiferbuden in Rostock und Wismar 16 ßl.' Co…

rêⁱperberch

MNWB

reiper·berch

rêⁱperberch , m. ( Dat. Sg. -ge ) : teilweise überdachte Fläche auf der Seile oder Taue gefertigt werden, „ Reperberch efte ene stede dar me…

rêⁱperkint

MNWB

reiper·kint

° rêⁱperkint , n. ( Nom. Pl. -der ) : Mitglied der Reepschlägerzunft (Lüb. ZR 383).

rêⁱperknecht

MNWB

reiper·knecht

° rêⁱperknecht , m. ( Dat. Sg. -e ) : Reepschlägergeselle , sô schal hê māken sîn mê(i)sterwerk ... dat schal hê dôn mit arbê(i)deslü̂den un…

rêⁱperlinnewant

MNWB

reiper·linnewant

rêⁱperlinnewant , ° rê(i)plēnewant (Lüb. Ub. 8, 258), rê(i)plöuwent, ° -löuwant (Hans. Ub. 8, 242), n. ( Gen. Sg. -des ): grobes Leinengeweb…

Reipermeister

MeckWB

reiper·meister

Wossidia Reipermeister -ee- m. Reifermeister: de Reepermeisters von de Reeperbahn, de drög'ten dor ümmer ehr Trossen un Taljereepen Bri. 2, …

reipern1

MeckWB

Wossidia reipern 1 -ee- 1. Tauwerk drehen, das Handwerk des Reifers betreiben: wi künnen ok reepern Ro Rostock@Wustrow Wustr ; von de Heid' …

reipern2

MeckWB

Wossidia reipern 2 Adj. vom Reifer gemacht: ne reipern Schillingspietsch Ro Rostock@Bartelshagen Bart .

rêⁱperschü̂ne

MNWB

reiper·schuene

rêⁱperschü̂ne , f. : Schuppen in dem Seile oder Taue gelagert werden, in der r. twê nîe geslāgen touw (Hans. Ub. 9, 47).

Reiperstoff

MeckWB

reiper·stoff

Wossidia Reiperstoff m. Tuch für die Ratzeburger Volkstracht: '4 Raschmacher ..., die aus reiner Wolle den sog. Reperstoff ... fertigten' Wi…

reiperten

RhWB

reip·erten

reiperten rīpərtən Malm-Weywertz schw.: etwas r., in die Tasche stecken.

Reipertfeger

RhWB

reipert·feger

Reipert-feger ripərtsfE:jər Schleid-Hellenth m.: Taschendieb. R., R., wat dehste en menger Täische ? Beginn eines Kinderliedes LRip (o. O.).

Reipertkleid

RhWB

reipert·kleid

Reipert-kleid ripərtsklēt Malm , WSchleid ; repərklēt Prüm-Reuth n.: 1. Taschentuch. — 2. repər- Kl. mit Taschen Prüm-Reuth .

Reipertmesser

RhWB

reipert·messer

Reipert-messer ręibərmęs Koch-Wollmerath , Daun-Winkel ; ręibərt- Zell-Briedel n.: Taschenklappmesser.

Reiperttuch

RhWB

reipert·tuch

Reipert-tuch rīpətsdō:k Neuss-Büttgen 1844; ripərts- u. ripəlts- uWupp 1870; ripəlts- Sol-Burschd Pattschd (veralt.) n.: Taschentuch.

reiper als Zweitglied (1 von 1)

sê(i)lerê(i)per

MNWB

seile·reiper

° sê(i)lerê(i)per, m. : Handwerker der Seile oder Taue fertigt, Seiler, Reepschläger (Meckl. Ub. 13, 151). rê(i)perambach, ~bāne, ~berch, ~b…

Ableitungen von reiper (1 von 1)