Eintrag · Elsässisches Wb.
- Anchors
- 3 in 3 Wb.
- Sprachstufen
- 1 von 16
- Verweise rein
- 2
- Verweise raus
- 2
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
modern
DialektLesch
Elsässisches Wb. · +2 Parallelbelege
Lesch [Lè Str. Hf. ] f. ein kühlender Aufschlag bei Wöchnerinnen Hf.
Verweisungsnetz
5 Knoten, 4 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit lesch
112 Bildungen · 47 Erstglied · 56 Zweitglied · 9 Ableitungen
lesch‑ als Erstglied (30 von 47)
leschär
RhWB
leschär ləšE(ə)r , nach frz. lègere ziemlich Verbr. durch das ganze Geb. [statt lə- auch lĭ-; lŭ- Heinsb-Lümb ] Adj.: leicht, beweglich, b…
leschære
Lexer
leschære , lescher stm. löscher Tuch. 330,23 ;
leschærinne
Lexer
leschærinne stf. löscherin Msh. 3,104 a ;
Leschak
Wander
Leschak Er ist ein Leschak. Leschak ist ein prager Bier, an dem man sich sehr leicht berauscht und nach dessen Genuss zum Leschaken wird. Fr…
Leschaken
Wander
Leschaken He leschakt rom. (S. Landtagen.) ( Danzig. ) – Frischbier 2 , 2291.
leschap
KöblerMnd
leschap , F. Vw.: s. leieschop*
Leschbe
LothWB
ElsWB PfWB RhWB Leschbe [lèšbə Fo. ; lèšba(t) Obh. Va. ; lèšbəl Grt. Mtsh. Lix. Sgd. ; lèfər Bo. Brettn. ; lefər, leps Si. ; lètš Ha. — Pl. …
Leschblett
ElsWB
Leschblett n. Löschblatt Heidw.
LESCHECORIVS
Hederich
LESCHECORIVS , i, Gr . Λεσχεκόριος, ου, ein Beynamen des Apollo, unter welchem ihn die Leute verehreten, wenn sie zusammen kamen, mit einand…
lescheer
PfWB
lescheer Adj. : 1. a. 'leicht', insbes. 'leicht, bequem bekleidet', lescheeʳ (̩lęˈšēʳ , ̩le-) [KL-Ottbg NW-Haßl, mancherorts mittl. u. südl.…
leschekōle
MNWB
° leschekōle abgelöschte Kohle ? (: mîlerkōle Lüb. Ub. 8, 560).
leschekōle
KöblerMnd
leschekōle , F.? nhd. abgelöschte Kohle? E.: s. leschen (2), kōle W.: s. nhd. Löschkohle, F., Kohle die man mit Wasser löscht, DW 12, 1180? …
lesche, leske
LW
lesche, leske (vgl. ahd. lesa, ruga), Runzeln an Stirne, Händen und Füssen.
Leschemunke
PfWB
Lesche-mun-ke : ' Leck mich am Arsch! ', lesche munke [RO-O'mosch ( Eid 92)]. — Aus frz. léchez mon cul. — SHW Südhess. IV 299 ; RhWB Rhein.…
leschen
DWB
leschen , verb. s. DWB löschen .
leschen,
FWB
1. ›etw. (Brennendes, Feuer, Licht, Kerzen) löschen, durch Zugabe von Wasser zum Erlöschen bringen, durch Sauerstoffentzug ersticken; etw. (…
LESCHENARIVS
Hederich
LESCHENARIVS , i, Gr . Λεσχηνάριος, ου, ein Beynamen des Apollo, welchen er hat, weil die Leute bey Tage mit einander schwatzen, des Nachts …
Leschepong
RhWB
Leschepong , Pl. -·ŋ.ə Eup-Lonzen f.: Birnensorte, Köstliche von Charneux.
lescher
KöblerMhd
lescher , st. M. Vw.: s. leschære
lescherin
KöblerMhd
lescherin , st. F. Vw.: s. leschærinne
lescherinne
KöblerMhd
lescherinne , st. F. Vw.: s. leschærinne
leschet
KöblerMhd
leschet , (Part. Prät.=)Adj. Vw.: s. ver-* E.: s. leschen W.: nhd. DW- L.: Lexer 125c (leschen)
Leschetitzki
Meyers
Leschetitzki , Theodor , Pianist, geb. 22. Juni 1830 in Lancut bei Lemberg, erhielt seine Ausbildung in Wien, wirkte 1864–78 als Lehrer am P…
leschevat
KöblerMnd
leschevat , N. nhd. Lichtputzgerät ÜG.: lat. emunctorium I.: Lüt. lat. emunctorium E.: s. leschen (2), vat (2) W.: vgl. nhd. Löschfass, N., …
leschgruobe
Lexer
lesch-gruobe f. BMZ scitolabra, situlabrum Dfg. 519 a , n. gl. 331 a .
Leschieres
ElsWB
Leschieres [Leírəs Ruf. Betschd. ; Lèírəs Hf. ; Leièrəs Ingenh. ; Leîrəs Lobs. ; Lèiærəs Rothb. Zinsw. ; seltener Nèírəs, auch Èìèrəs…
Léschije
Meyers
Léschije (in der Einzahl Léschij ), im Volksglauben der Russen bösartige Waldgeister, die sich beliebig groß oder klein machen, ganz behaart…
leschinge
KöblerMnd
leschinge , F. nhd. „Löschung“, Löscharbeit bei Schadenfeuer, Kühlung (Bedeutung örtlich beschränkt), Erquickung (Bedeutung örtlich beschrän…
Leschjaniu
Meyers
Leschjaniu , Milojko , serb. General, geb. 1833, studierte 1853 an der Militärakademie zu Belgrad, in Berlin und Paris, wurde Professor und …
Leschkerreh
Meyers
Leschkerreh , Oase in der Libyschen Wüste, östlich von Audschila, 10 qkm groß, mit 20,000 Dattelpalmen, mohammedanischem Kloster und Schule …
‑lesch als Zweitglied (30 von 56)
baalesch
KöblerMnd
baalesch , F. Vw.: s. baalisch
Belesch
Wander
Belesch Et äs 'n Beleschdörfer. ( Siebenbürg.-sächs. ) – Frommann, V, 33, 35. Ein dummer einfältiger Mensch.
burlesch
LDWB1
burlesch [bur·lęsch] adj. (-sć, -ca) burlesk, derb-komisch, possenhaft, spaßig, witzig.
crûdêlesch
MNWB
+ crûdêlesch , adj. , grausam, c.e mishandelinge .
crūdēlesch
KöblerMnd
crūdēlesch , Adj. Vw.: s. crūdēlisch*
frû(w)êlesch
MNWB
+ frû(w)êlesch , adj. , samten. Vgl. flûwêl, frouwêl.
frūwēlesch
KöblerMnd
frūwēlesch , Adj. Vw.: s. frūwēlisch*
frūēlesch
KöblerMnd
frūēlesch , Adj. Vw.: s. frūwēlisch*
Fulesch
MeckWB
Wossidia Fulesch auch ful Esch f. 1. Zitterpappel, populus tremula Niem. Idiot. 8; Beck. Bäume 35; Siemss. Nat. 2, 290; Schill. Kr. 1, 21 b …
Golesch
ElsWB
Golesch [Kolé Olti. ; Khòlê K. ] n. französische höhere Schule. — frz. collège.
Haselesch
LothWB
Haselesch s. d. vorige.
hellesch
Lexer
hellesch adj. s. hellisch.
Herkulesch
ElsWB
PfWB RhWB Herkules , Herkulesch , Herkul(e) [Hèrkỳlès Liebsd. Henfli. Banzenh. Pfetterhsn. Su. Dü. Str. ; Hèrkylè Geberschw. ; Hèrkylé Bf. …
himelesch
KöblerMhd
himelesch , Adj. Vw.: s. himelisch
himlesch
KöblerMhd
himlesch , Adj. Vw.: s. himelisch
hollesch
KöblerMnd
hollesch , Adj. Vw.: s. hollandisch*
Horlesch
RhWB
Horlesch,
Hushällesch
LothWB
ElsWB PfWB RhWB Hus hällesch f. D. Si. Haushälterin.
hāmelesch
KöblerMnd
hāmelesch , Adj. Vw.: s. hēmelisch
Kalesch
MeckWB
Wossidia Kalesch Kleß f. 1. kleiner, leichter Wagen Mi 38 b ; nu över heet de Wagen Kalesch Latend. Laur. 20; 'für ein anderes Fuhrwerk als …
klingelflesch
DWB
klingelflesch , so nennen in der trunkenen litanei die schlemmer den weinschenk: wann gehst du klingelflesch, werst gut nach dem tod zuschic…
köllesch
MNWB
köllesch s. kölsch.
Kollesch
LothWB
Kollesch [khòléš Fo. u. s.; khùlèš Ri. Hom. Rom. ] n. Realschule, höhere Knabenschule: in's K. gehn. — frz. collège. Davon:
kromenalesch
LothWB
kromenalesch [kromənáleš Si. ] adv. wunderlich, außerordentlich, ungewöhnlich. — lux. 249 krommenâlesch; ElsWB els. 1, 519 kriminalisch; wes…
krūdelesch
KöblerMnd
krūdelesch , Adj. Vw.: s. crūdēlisch*
köllesch
KöblerMnd
köllesch , Adj. Vw.: s. köllisch*
Nielesch
Idiotikon
Nielesch Band 1, Spalte 568 Nielesch 1,568
Rammelkalesch
MeckWB
Wossidia Rammelkalesch (Ton auf letzter Silbe) f. wie -fick Sta Stargard@Grammertin Gramm .
rôtlesch
MNWB
rôtlesch s. 1 rôtlösch.
rōtlesch
KöblerMnd
rōtlesch , N. Vw.: s. rōtlösche* L.: MndHwb 2, 2270 (rôtlesch), Lü 308a (rôtlesch)
Ableitungen von lesch (9 von 9)
Belesch
Wander
Belesch Et äs 'n Beleschdörfer. ( Siebenbürg.-sächs. ) – Frommann, V, 33, 35. Ein dummer einfältiger Mensch.
erlesche
BMZ
erlesche swv. lösche aus. ein louc brinnunde den niemen enchunde erleschen Tundal. 52,78. den sunnen schîn diu gotheit mit ir kraft erlaste …
erleschen
DWB
erleschen , s. DWB erlöschen .
erleschung
FWB
1. s. erleschen (V.).; 2. s. erleschen (V., unr. abl.).
geleschen
FindeB
* geleschen swv. Minner.ii gelöschen Tauler
Lếsche
Adelung
Die Lếsche , Lếschen u. s. f. S. in Lösch-
verlesche
BMZ
verlesche swv. lösche ganz aus. nu stât der walt mit viure gar. dô er verleschet wart Frl. 405,4. Itonjê hât Gramoflanz verleschet nâch ir l…
verlëschen
Lexer
ver-lëschen stv. BMZ verlöschen, eig. u. bildl. Wolfr. Trist. H. Gsm. eʒ verlischt diu flamm Mgb. 72,19. daʒ viur virlasc an der stete Kchr.…
zerlëschen
Lexer
zer-lëschen stv. = erlëschen. die farb man dâ zerloschen fant Da. 152.