Hauptquelle · Elsässisches Wb.
Lesch
Lesch [Lè Str. Hf. ] f. ein kühlender Aufschlag bei Wöchnerinnen Hf.
Aggregat · alle Wörterbücher
nur Dial. · 3 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 3 Wörterbücher ▾Hauptquelle · Elsässisches Wb.
Lesch [Lè Str. Hf. ] f. ein kühlender Aufschlag bei Wöchnerinnen Hf.
Lautwandel-Kette
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
Elsässisches Wb. · +2 Parallelbelege
Lesch [Lè Str. Hf. ] f. ein kühlender Aufschlag bei Wöchnerinnen Hf.
Verweisungsnetz
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
112 Bildungen · 47 Erstglied · 56 Zweitglied · 9 Ableitungen
RhWB
leschär ləšE(ə)r , nach frz. lègere ziemlich Verbr. durch das ganze Geb. [statt lə- auch lĭ-; lŭ- Heinsb-Lümb ] Adj.: leicht, beweglich, b…
Lexer
leschære , lescher stm. löscher Tuch. 330,23 ;
Lexer
leschærinne stf. löscherin Msh. 3,104 a ;
Wander
Leschak Er ist ein Leschak. Leschak ist ein prager Bier, an dem man sich sehr leicht berauscht und nach dessen Genuss zum Leschaken wird. Fr…
Wander
Leschaken He leschakt rom. (S. Landtagen.) ( Danzig. ) – Frischbier 2 , 2291.
KöblerMnd
leschap , F. Vw.: s. leieschop*
LothWB
ElsWB PfWB RhWB Leschbe [lèšbə Fo. ; lèšba(t) Obh. Va. ; lèšbəl Grt. Mtsh. Lix. Sgd. ; lèfər Bo. Brettn. ; lefər, leps Si. ; lètš Ha. — Pl. …
ElsWB
Leschblett n. Löschblatt Heidw.
Hederich
LESCHECORIVS , i, Gr . Λεσχεκόριος, ου, ein Beynamen des Apollo, unter welchem ihn die Leute verehreten, wenn sie zusammen kamen, mit einand…
PfWB
lescheer Adj. : 1. a. 'leicht', insbes. 'leicht, bequem bekleidet', lescheeʳ (̩lęˈšēʳ , ̩le-) [KL-Ottbg NW-Haßl, mancherorts mittl. u. südl.…
MNWB
° leschekōle abgelöschte Kohle ? (: mîlerkōle Lüb. Ub. 8, 560).
KöblerMnd
leschekōle , F.? nhd. abgelöschte Kohle? E.: s. leschen (2), kōle W.: s. nhd. Löschkohle, F., Kohle die man mit Wasser löscht, DW 12, 1180? …
LW
lesche, leske (vgl. ahd. lesa, ruga), Runzeln an Stirne, Händen und Füssen.
PfWB
Lesche-mun-ke : ' Leck mich am Arsch! ', lesche munke [RO-O'mosch ( Eid 92)]. — Aus frz. léchez mon cul. — SHW Südhess. IV 299 ; RhWB Rhein.…
DWB
leschen , verb. s. DWB löschen .
FWB
1. ›etw. (Brennendes, Feuer, Licht, Kerzen) löschen, durch Zugabe von Wasser zum Erlöschen bringen, durch Sauerstoffentzug ersticken; etw. (…
Hederich
LESCHENARIVS , i, Gr . Λεσχηνάριος, ου, ein Beynamen des Apollo, welchen er hat, weil die Leute bey Tage mit einander schwatzen, des Nachts …
RhWB
Leschepong , Pl. -·ŋ.ə Eup-Lonzen f.: Birnensorte, Köstliche von Charneux.
KöblerMhd
lescher , st. M. Vw.: s. leschære
KöblerMhd
lescherin , st. F. Vw.: s. leschærinne
KöblerMhd
lescherinne , st. F. Vw.: s. leschærinne
KöblerMhd
leschet , (Part. Prät.=)Adj. Vw.: s. ver-* E.: s. leschen W.: nhd. DW- L.: Lexer 125c (leschen)
Meyers
Leschetitzki , Theodor , Pianist, geb. 22. Juni 1830 in Lancut bei Lemberg, erhielt seine Ausbildung in Wien, wirkte 1864–78 als Lehrer am P…
KöblerMnd
leschevat , N. nhd. Lichtputzgerät ÜG.: lat. emunctorium I.: Lüt. lat. emunctorium E.: s. leschen (2), vat (2) W.: vgl. nhd. Löschfass, N., …
Lexer
lesch-gruobe f. BMZ scitolabra, situlabrum Dfg. 519 a , n. gl. 331 a .
ElsWB
Leschieres [Leírəs Ruf. Betschd. ; Lèírəs Hf. ; Leièrəs Ingenh. ; Leîrəs Lobs. ; Lèiærəs Rothb. Zinsw. ; seltener Nèírəs, auch Èìèrəs…
Meyers
Léschije (in der Einzahl Léschij ), im Volksglauben der Russen bösartige Waldgeister, die sich beliebig groß oder klein machen, ganz behaart…
KöblerMnd
leschinge , F. nhd. „Löschung“, Löscharbeit bei Schadenfeuer, Kühlung (Bedeutung örtlich beschränkt), Erquickung (Bedeutung örtlich beschrän…
Meyers
Leschjaniu , Milojko , serb. General, geb. 1833, studierte 1853 an der Militärakademie zu Belgrad, in Berlin und Paris, wurde Professor und …
Meyers
Leschkerreh , Oase in der Libyschen Wüste, östlich von Audschila, 10 qkm groß, mit 20,000 Dattelpalmen, mohammedanischem Kloster und Schule …
KöblerMnd
baalesch , F. Vw.: s. baalisch
Wander
Belesch Et äs 'n Beleschdörfer. ( Siebenbürg.-sächs. ) – Frommann, V, 33, 35. Ein dummer einfältiger Mensch.
LDWB1
burlesch [bur·lęsch] adj. (-sć, -ca) burlesk, derb-komisch, possenhaft, spaßig, witzig.
MNWB
+ crûdêlesch , adj. , grausam, c.e mishandelinge .
KöblerMnd
crūdēlesch , Adj. Vw.: s. crūdēlisch*
MNWB
+ frû(w)êlesch , adj. , samten. Vgl. flûwêl, frouwêl.
KöblerMnd
frūwēlesch , Adj. Vw.: s. frūwēlisch*
KöblerMnd
frūēlesch , Adj. Vw.: s. frūwēlisch*
MeckWB
Wossidia Fulesch auch ful Esch f. 1. Zitterpappel, populus tremula Niem. Idiot. 8; Beck. Bäume 35; Siemss. Nat. 2, 290; Schill. Kr. 1, 21 b …
ElsWB
Golesch [Kolé Olti. ; Khòlê K. ] n. französische höhere Schule. — frz. collège.
LothWB
Haselesch s. d. vorige.
Lexer
hellesch adj. s. hellisch.
ElsWB
PfWB RhWB Herkules , Herkulesch , Herkul(e) [Hèrkỳlès Liebsd. Henfli. Banzenh. Pfetterhsn. Su. Dü. Str. ; Hèrkylè Geberschw. ; Hèrkylé Bf. …
KöblerMhd
himelesch , Adj. Vw.: s. himelisch
KöblerMhd
himlesch , Adj. Vw.: s. himelisch
KöblerMnd
hollesch , Adj. Vw.: s. hollandisch*
RhWB
Horlesch,
LothWB
ElsWB PfWB RhWB Hus hällesch f. D. Si. Haushälterin.
KöblerMnd
hāmelesch , Adj. Vw.: s. hēmelisch
MeckWB
Wossidia Kalesch Kleß f. 1. kleiner, leichter Wagen Mi 38 b ; nu över heet de Wagen Kalesch Latend. Laur. 20; 'für ein anderes Fuhrwerk als …
DWB
klingelflesch , so nennen in der trunkenen litanei die schlemmer den weinschenk: wann gehst du klingelflesch, werst gut nach dem tod zuschic…
MNWB
köllesch s. kölsch.
LothWB
Kollesch [khòléš Fo. u. s.; khùlèš Ri. Hom. Rom. ] n. Realschule, höhere Knabenschule: in's K. gehn. — frz. collège. Davon:
LothWB
kromenalesch [kromənáleš Si. ] adv. wunderlich, außerordentlich, ungewöhnlich. — lux. 249 krommenâlesch; ElsWB els. 1, 519 kriminalisch; wes…
KöblerMnd
krūdelesch , Adj. Vw.: s. crūdēlisch*
KöblerMnd
köllesch , Adj. Vw.: s. köllisch*
Idiotikon
Nielesch Band 1, Spalte 568 Nielesch 1,568
MeckWB
Wossidia Rammelkalesch (Ton auf letzter Silbe) f. wie -fick Sta Stargard@Grammertin Gramm .
MNWB
rôtlesch s. 1 rôtlösch.
KöblerMnd
rōtlesch , N. Vw.: s. rōtlösche* L.: MndHwb 2, 2270 (rôtlesch), Lü 308a (rôtlesch)
Wander
Belesch Et äs 'n Beleschdörfer. ( Siebenbürg.-sächs. ) – Frommann, V, 33, 35. Ein dummer einfältiger Mensch.
BMZ
erlesche swv. lösche aus. ein louc brinnunde den niemen enchunde erleschen Tundal. 52,78. den sunnen schîn diu gotheit mit ir kraft erlaste …
DWB
erleschen , s. DWB erlöschen .
FWB
1. s. erleschen (V.).; 2. s. erleschen (V., unr. abl.).
FindeB
* geleschen swv. Minner.ii gelöschen Tauler
Adelung
Die Lếsche , Lếschen u. s. f. S. in Lösch-
BMZ
verlesche swv. lösche ganz aus. nu stât der walt mit viure gar. dô er verleschet wart Frl. 405,4. Itonjê hât Gramoflanz verleschet nâch ir l…
Lexer
ver-lëschen stv. BMZ verlöschen, eig. u. bildl. Wolfr. Trist. H. Gsm. eʒ verlischt diu flamm Mgb. 72,19. daʒ viur virlasc an der stete Kchr.…
Lexer
zer-lëschen stv. = erlëschen. die farb man dâ zerloschen fant Da. 152.