lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

lesch

nur Dial. · 3 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 3 Wörterbücher
Anchors
3 in 3 Wb.
Sprachstufen
1 von 16
Verweise rein
2
Verweise raus
2

Hauptquelle · Elsässisches Wb.

Lesch

Bd. 1, Sp. 618a

Lesch [Lè Str. Hf. ] f. ein kühlender Aufschlag bei Wöchnerinnen Hf.

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. modern
    Dialekt
    Lesch

    Elsässisches Wb. · +2 Parallelbelege

    Lesch [Lè Str. Hf. ] f. ein kühlender Aufschlag bei Wöchnerinnen Hf.

Verweisungsnetz

5 Knoten, 4 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 2 Sackgasse 2

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit lesch

112 Bildungen · 47 Erstglied · 56 Zweitglied · 9 Ableitungen

lesch‑ als Erstglied (30 von 47)

leschär

RhWB

lesch·aer

leschär ləšE(ə)r , nach frz. lègere ziemlich Verbr. durch das ganze Geb. [statt lə- auch lĭ-; lŭ- Heinsb-Lümb ] Adj.: leicht, beweglich, b…

Leschak

Wander

Leschak Er ist ein Leschak. Leschak ist ein prager Bier, an dem man sich sehr leicht berauscht und nach dessen Genuss zum Leschaken wird. Fr…

Leschaken

Wander

lesch·aken

Leschaken He leschakt rom. (S. Landtagen.) ( Danzig. ) – Frischbier 2 , 2291.

leschap

KöblerMnd

leschap , F. Vw.: s. leieschop*

Leschbe

LothWB

ElsWB PfWB RhWB Leschbe [lèšbə Fo. ; lèšba(t) Obh. Va. ; lèšbəl Grt. Mtsh. Lix. Sgd. ; lèfər Bo. Brettn. ; lefər, leps Si. ; lètš Ha. — Pl. …

LESCHECORIVS

Hederich

LESCHECORIVS , i, Gr . Λεσχεκόριος, ου, ein Beynamen des Apollo, unter welchem ihn die Leute verehreten, wenn sie zusammen kamen, mit einand…

lescheer

PfWB

lescheer Adj. : 1. a. 'leicht', insbes. 'leicht, bequem bekleidet', lescheeʳ (̩lęˈšēʳ , ̩le-) [KL-Ottbg NW-Haßl, mancherorts mittl. u. südl.…

leschekōle

KöblerMnd

leschekōle , F.? nhd. abgelöschte Kohle? E.: s. leschen (2), kōle W.: s. nhd. Löschkohle, F., Kohle die man mit Wasser löscht, DW 12, 1180? …

Leschemunke

PfWB

lesche·munke

Lesche-mun-ke : ' Leck mich am Arsch! ', lesche munke [RO-O'mosch ( Eid 92)]. — Aus frz. léchez mon cul. — SHW Südhess. IV 299 ; RhWB Rhein.…

leschen,

FWB

1. ›etw. (Brennendes, Feuer, Licht, Kerzen) löschen, durch Zugabe von Wasser zum Erlöschen bringen, durch Sauerstoffentzug ersticken; etw. (…

LESCHENARIVS

Hederich

LESCHENARIVS , i, Gr . Λεσχηνάριος, ου, ein Beynamen des Apollo, welchen er hat, weil die Leute bey Tage mit einander schwatzen, des Nachts …

Leschepong

RhWB

Leschepong , Pl. -·ŋ.ə Eup-Lonzen f.: Birnensorte, Köstliche von Charneux.

leschet

KöblerMhd

leschet , (Part. Prät.=)Adj. Vw.: s. ver-* E.: s. leschen W.: nhd. DW- L.: Lexer 125c (leschen)

Leschetitzki

Meyers

Leschetitzki , Theodor , Pianist, geb. 22. Juni 1830 in Lancut bei Lemberg, erhielt seine Ausbildung in Wien, wirkte 1864–78 als Lehrer am P…

leschevat

KöblerMnd

lesche·vat

leschevat , N. nhd. Lichtputzgerät ÜG.: lat. emunctorium I.: Lüt. lat. emunctorium E.: s. leschen (2), vat (2) W.: vgl. nhd. Löschfass, N., …

Leschieres

ElsWB

Leschieres [Leírəs Ruf. Betschd. ; Lèírəs Hf. ; Leièrəs Ingenh. ; Leîrəs Lobs. ; Lèiærəs Rothb. Zinsw. ; seltener Nèírəs, auch Èìèrəs…

Léschije

Meyers

Léschije (in der Einzahl Léschij ), im Volksglauben der Russen bösartige Waldgeister, die sich beliebig groß oder klein machen, ganz behaart…

leschinge

KöblerMnd

lesch·inge

leschinge , F. nhd. „Löschung“, Löscharbeit bei Schadenfeuer, Kühlung (Bedeutung örtlich beschränkt), Erquickung (Bedeutung örtlich beschrän…

Leschjaniu

Meyers

Leschjaniu , Milojko , serb. General, geb. 1833, studierte 1853 an der Militärakademie zu Belgrad, in Berlin und Paris, wurde Professor und …

Leschkerreh

Meyers

Leschkerreh , Oase in der Libyschen Wüste, östlich von Audschila, 10 qkm groß, mit 20,000 Dattelpalmen, mohammedanischem Kloster und Schule …

lesch als Zweitglied (30 von 56)

Belesch

Wander

bele·sch

Belesch Et äs 'n Beleschdörfer. ( Siebenbürg.-sächs. ) – Frommann, V, 33, 35. Ein dummer einfältiger Mensch.

burlesch

LDWB1

bur·lesch

burlesch [bur·lęsch] adj. (-sć, -ca) burlesk, derb-komisch, possenhaft, spaßig, witzig.

crūdēlesch

KöblerMnd

crūdēlesch , Adj. Vw.: s. crūdēlisch*

frû(w)êlesch

MNWB

+ frû(w)êlesch , adj. , samten. Vgl. flûwêl, frouwêl.

frūwēlesch

KöblerMnd

frūwēlesch , Adj. Vw.: s. frūwēlisch*

frūēlesch

KöblerMnd

frūēlesch , Adj. Vw.: s. frūwēlisch*

Fulesch

MeckWB

ful·esch

Wossidia Fulesch auch ful Esch f. 1. Zitterpappel, populus tremula Niem. Idiot. 8; Beck. Bäume 35; Siemss. Nat. 2, 290; Schill. Kr. 1, 21 b …

Golesch

ElsWB

gol·esch

Golesch [Kolé Olti. ; Khòlê K. ] n. französische höhere Schule. — frz. collège.

Herkulesch

ElsWB

PfWB RhWB Herkules , Herkulesch , Herkul(e) [Hèrkỳlès Liebsd. Henfli. Banzenh. Pfetterhsn. Su. Dü. Str. ; Hèrkylè Geberschw. ; Hèrkylé Bf. …

himlesch

KöblerMhd

himlesch , Adj. Vw.: s. himelisch

Hushällesch

LothWB

ElsWB PfWB RhWB Hus hällesch f. D. Si. Haushälterin.

hāmelesch

KöblerMnd

hāmelesch , Adj. Vw.: s. hēmelisch

Kalesch

MeckWB

kale·sch

Wossidia Kalesch Kleß f. 1. kleiner, leichter Wagen Mi 38 b ; nu över heet de Wagen Kalesch Latend. Laur. 20; 'für ein anderes Fuhrwerk als …

klingelflesch

DWB

klingel·flesch

klingelflesch , so nennen in der trunkenen litanei die schlemmer den weinschenk: wann gehst du klingelflesch, werst gut nach dem tod zuschic…

Kollesch

LothWB

koll·esch

Kollesch [khòléš Fo. u. s.; khùlèš Ri. Hom. Rom. ] n. Realschule, höhere Knabenschule: in's K. gehn. — frz. collège. Davon:

kromenalesch

LothWB

kromenalesch [kromənáleš Si. ] adv. wunderlich, außerordentlich, ungewöhnlich. — lux. 249 krommenâlesch; ElsWB els. 1, 519 kriminalisch; wes…

köllesch

KöblerMnd

köllesch , Adj. Vw.: s. köllisch*

Rammelkalesch

MeckWB

Wossidia Rammelkalesch (Ton auf letzter Silbe) f. wie -fick Sta Stargard@Grammertin Gramm .

rōtlesch

KöblerMnd

rōt·lesch

rōtlesch , N. Vw.: s. rōtlösche* L.: MndHwb 2, 2270 (rôtlesch), Lü 308a (rôtlesch)

Ableitungen von lesch (9 von 9)

Belesch

Wander

Belesch Et äs 'n Beleschdörfer. ( Siebenbürg.-sächs. ) – Frommann, V, 33, 35. Ein dummer einfältiger Mensch.

erlesche

BMZ

erlesche swv. lösche aus. ein louc brinnunde den niemen enchunde erleschen Tundal. 52,78. den sunnen schîn diu gotheit mit ir kraft erlaste …

erleschen

DWB

erleschen , s. DWB erlöschen .

erleschung

FWB

1. s. erleschen (V.).; 2. s. erleschen (V., unr. abl.).

geleschen

FindeB

* geleschen swv. Minner.ii gelöschen Tauler

Lếsche

Adelung

Die Lếsche , Lếschen u. s. f. S. in Lösch-

verlesche

BMZ

verlesche swv. lösche ganz aus. nu stât der walt mit viure gar. dô er verleschet wart Frl. 405,4. Itonjê hât Gramoflanz verleschet nâch ir l…

verlëschen

Lexer

ver-lëschen stv. BMZ verlöschen, eig. u. bildl. Wolfr. Trist. H. Gsm. eʒ verlischt diu flamm Mgb. 72,19. daʒ viur virlasc an der stete Kchr.…

zerlëschen

Lexer

zer-lëschen stv. = erlëschen. die farb man dâ zerloschen fant Da. 152.