Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
kindisch adj.
1. jung. der vil kindiske man junge mann Maria 67. vgl. Diemer 312,8. Flore 2553. an deme kindeschen helede gr. Rud. Db, 8. an dem kindesken wîbe Maria 73. dô riten mit der broute chindische loute (briute, liute) Karaj. 26,2. dô er in sô kindeschen sach Trist. 6228. ich gelege mir in wol nâhen denselben kindenschen (mit falsch eingeschobenem n) man MS. 1,97. a. 97. b.
2. swie starke ir daʒ geriete diu kindesche miete geschenke wie man sie kindern gibt a. Heinr. 344.