Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
grînen stv. II.
grînen stv. II. BMZ den mund verziehen: lachend, knurrend, winselnd, weinend (mærere, plorare Evang. 263 a ) Lampr. En. Pred. Iw. Trist. Walth. Freid. Ms. ( der lachet her ûʒ und grînet hin în H. 1,105 a ). grînen und granen Netz 472. 2551. lügen und gr. 9395. zannen und gr. ( von den teufeln ) Pass. 319, 81. grînen wider gote Mart. 198,43. lât den nîdigen grînen Netz 386. daʒ kint tuot gr. ib. 12254. sein weip vor gelust greint Mgb. 124,23. greinen, gannire, estproprium vulpium Voc. 1482. grînen gelîche den argen hunden Karl 5856. als ein hunt der in sich grînet Renn. 15972. die (hellehunde) …