Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
feurig
feurig , ardens, igneus. goth. funisks. kein ahd. fiurîc angemerkt, sondern dafür fiurîn ( Graff 3, 677 ). auch mhd. herscht viurîn vor, z. b. mit manegem fiurînen slage. Er. 881 ; dâ fiurîn rëgen sich gemêret. a. Tit. 129, 4 ; obschon viuric begegnet: daʒ fûrige swërt. Hartman vom glouben 887 ; dâ koment ûʒ fiurige ( var. fiurine) man. Parz. 496, 12 ; ein fûric minne. Diut. 1, 367 ; nhd. wird feurin selten: ich wil dir geben deinen lon, in der hell die feurin kron. fastn. 505, 34 ; er rust ein fürin ofen zu. Kolrosz Daniel H 4 ; empireum, daʒ ist der feurein himel. Megenberg 54 ; wânten, daʒ …