Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
affo sw. m.
sw. m., mhd. nhd. affe; as. apo, mnd. āpe; mnl. aep; ae. apa; an. ape. — Graff I, 159.
aff-: nom. sg. -o Gl 2,245,36 (Sg 299, 9./10. Jh.). 246,47. 738,5. 3,17,34. 80,56 (SH A, 6 Hss.). 201,75 (SH B). 257,14 (SH a2). 442,48. 445,10. 446,48. 448,5. 5,58,4. Nb 164,8. 343,22 [176,10. 376,13]; -e Gl 3,34,5 (3 Hss.). 257,14 (SH a2). 355,68. 674,26. 714,71. 4,97,33 (Sal. a1). 191,58; -a 3,34,5 (2 Hss., bair. 13. 14. Jh.; vgl. affa); -] 6 (3 Hss., 13. 14. Jh.). 80,58 (SH A, 15. Jh.); nom. pl. -en Nb 164,7 [176,9]; acc. pl. -un Gl 1,431,49 (Sg 295, 9. Jh.; zu affa? s. dort); -en 430,41 (12. Jh.). — afpho: nom. sg. Gl 2,261,46 (Echternach 9. Jh.); aphpho: dass. 3,446,48 (11. Jh.). — âfo: nom. sg. Gl 3,80,56 (SH A); aph-: dass. -e 4,191,58 (14. Jh.); -] 3,34,7 (13. Jh.). — ápon: acc. sg. Gl 2,580,56 = Wa 94,35 (Werden 11. Jh.). Der acc. sg. affun Gl 2,449,41 (clm 14 395, 11. Jh.) gehört als Name einer ägyptischen Göttin eher zu dem sonst oberd. nicht sicher belegten Fem., vgl. affa. []
Affe: hebuhen ł affen [classis regis ... ibat in Tharsis, deferens inde aurum et argentum ... et] simias [3. Reg. 10,22] Gl 1,430,41. 431,49. affo [ante ianuam cum] simia [vir adstitit et cymbala percussit, Greg., Dial. 1,9] 2,245,36. 246,47. 261,46. apon [Venerem precaris? comprecare et] Simiam [Prud., P. Rom. (X) 256] 580,56 = Wa 94,35. affo Dorcas, nomen interpretatur simia [zu Vitae sanct. II, 408] 738,5. simia 3,17,34. 201,75. 257,14. 355,68. 442,48. 445,10 (Hs. lamia). 446, 48. 448,5. 714,71. 4,97,33. afo uel affin simia 3,80,56. affinne ł affe simia 674,26. affa simia 34,5 (15 Hss. affin). simius 5,58,4. simius uł simia ut dicit Ovidius 4,191,58. fone dien simiis. tie uuir heizen affen Nb 164,7 [176,9]. ter affo guuinnet io zuei uuelfer 8 [10]. fone diu anterot ter affo. daz er die mennisken sihet tuon 343,22 [376,13].
Abl. affa, affin.
Vgl. Palander, Tiern. S. 20 f.