Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
wetze swv.
a. ohne object. ein eber quam schûmende u. wetzende Trist. 13521. in der tiefil kretzit, der gein im iemer wetzit Mart. 90. b.
b. mit accusativ. ein wetzestein. dâ begunde er daʒ meʒʒer ane strichen, dâ bî wetzen a. Heinr. 1221. swer wetzet sîn meʒʒer W. gast 8075. diu durnen krôn was sô wol gewetzit Marl. 35. a. die zene si sêre wazten Ls. 1,280. sie wetzetin ir zungin als die slangen Leys. pred. 77,14. — trop. dâ wurden tjoste gewetzet Parz. 379,23. der künec ir muot wazte reizte Servat. 2089. swaʒ der übele tuot, daʒ wetzet dem guoten sînen muot W. gast 4808. ich wil mînen sin furbaʒ wetzen Mart. 211. d. di mich hânt gewezzet gereizt Diemer 65,22. sus begunde si in wetzen unde reiʒen ûf den tôt Wigal. 3824.