Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
vlamme stswf., swm.
vlamme , vlam stswf. swm. BMZ flamme, eig. u. bildl. diu vlamme Lampr. Erinn. Walth. Alph. Krone , Pass. dar ûʒ vûr dû vlamme Roth. R. 1050. diu flamm ist ein angezünter rouch Mgb. 71,13. des feuers flam in die hende vâchen Vintl. 5961. des wilden fiures fl. Troj. 9241. er wirfet ûʒ dem rachen gift und fiures flammen ib. 8201. dô sprungen fiures flammen ûʒ helmen Turn. B. 794. der flammen rouch Troj. 9286. ûʒ kranker swære stamme gât vil starker sorgen fl. ib. 414. von rehter güete flammen sîn herze wart enzündet Silv. 1171. in vlammen wîse Alex. S. 127 a . der heiʒen helle flammen Such. 10,20…