Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
smücken swv.
smücken , smucken swv. ib. intens. zu smiegen: in etw. eng umschliessendes drücken, zusammenziehen, an sich drücken, schmiegen. absol. swie sie doch smücket Msh. 1, 201 b . tr. den munt smucken, spitzen Cgm. 620,118 b bei Schm. Fr. 2,544. den wadel schmucken, einziehen Leseb. 924,37. eine mit den armen smücken Wh. v. Öst. 33 b . den lîp nider sm. Fragm. 32,66. sm. an Mgb. Hätzl. Such. daʒ ich daʒ juncfröuwelîn solt smucken an mîn herze Apoll. 12045. er smucte sie vil suoʒe an sich ib. 18578. er schmuckt mich lieplich an sein brust Cgm. 270,140 a bei Schm. der kinde eineʒ in ir hant smucte den …