Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
prunken sw. V.
prunken , sw. V.
- nhd.
- prunken, prahlen, protzen, sich herausstaffieren, Aufsehen um etwas machen, stolzieren
- ÜG.:
- mnl. pronken
- Hw.:
- s. prunkēren
- Q.:
- Veghe? Wyng. 151 (15. Jh.)
- I.:
- Lw. mnl. pronken
- E.:
- s. mnl. pronken, V., prunken; s. mnl. bronc, Sb., Prunk; weitere Herkunft unklar
- W.:
- s. nhd. prunken, sw. V., prunken, DW 12, 2193?
- L.:
- MndHwb 2, 1737 (prunken), Lü 285b (prunken)