Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
liubî st. f.
liubî st. f. , auch lioba st. f. , mhd. nhd. liebe; mnd. lêve, mnl. lieve. — Graff II,56. liup-: gen. sg. -i Gl 2,126,33 ( M, 5 Hss., darunter clm 6242, 9. Jh., 2 Hss. -iv-); dat. sg. -i 1,700,61 ( M, 4 Hss., 2 -iv-). 789,35 ( vgl. Gl 5,98,24 ; M, 5 Hss., 2 -iv-). 2,183,42 ( M, 2 Hss.; -iv-). 283,39 ( M ). 5,23 Anm. 5 ( ausradiert ); - ] 1,700,62 ( M, 12. Jh. ). liubi: nom. sg. Gl 1,789,57. Tiefenbach Aratorgl. S. 27,20; gen. sg. O 2,9,36; dat. sg. Gl 1,773,16 (-iv-). 776,17 (-iv-). O 5,20,44. Oh 22; acc. sg. Gl 1,714,14 ( Brüssel 18723, Gll. 10. Jh. ). 764,3 (-iv-). 790,48. 796,13. 2,30,59. 4…