Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
liubi adj.
? liubi adj. ; mnd. lêve, mnl. lieve. — Graff II,52 s. v. liub adj. liupi: Grdf. Gl 2,283,15 ( M, clm 19440, 10./11. Jh.; oder -i verschr. unter Einfluß von vorangehendem indenchi ? Dann zu liob adj. ). angenehm, wohltuend: indenchi ł liupi gratum [ namque deo sacrificium est afflictio contra peccatum, Greg., Hom. I,10 p. 1471 ]. Komp. manaliubi. Vgl. liob adj.