Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
liubi adj.
adj.; mnd. lêve, mnl. lieve. — Graff II,52 s. v. liub adj.
liupi: Grdf. Gl 2,283,15 (M, clm 19440, 10./11. Jh.; oder -i verschr. unter Einfluß von vorangehendem indenchi? Dann zu liob adj.).
angenehm, wohltuend: indenchi ł liupi gratum [namque deo sacrificium est afflictio contra peccatum, Greg., Hom. I,10 p. 1471].
Komp. manaliubi.
Vgl. liob adj.