Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
leidag adj.
leidag , -îg adj. , mhd. leidec, leidic, nhd. leidig; mnd. lê i dich. — Graff II,175. leid-eg: Grdf. Nk 467,12 ( Hs. B = S. CXXXVII,21) [112,16]. NpNpw 37,11. Np 6,11. 41,12. 76,5; nom. sg. m. - ] er Nb 253,14 [200,7] (-êr). NpNpw 41,10/11. Np 34,14. 37,7; - ] o Nb 23,8 [19,3/4]; nom. sg. f. - ] a 297,9 [227,12]; acc. sg. m. - ] en 303,17 [232,8/9]; nom. pl. m. - ] e Np 89,7. 106,27. Cant. Moysi 15; nom. pl. f. - ] e Nb 7,7 [6,16]. leid-ic: Grdf. Npw 6,11; -ig: dass. Nb 160,20 [135,18] ( vgl. K.-T. 2,135,18). Nk 467,12 [112,16 Anm.]. Npw 41,12; nom. sg. m. - ] er Gl 1,533,29 ( M ). Npw 34,14. …