Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kumft st. f.
st. f., mhd. kunft, kumft, nhd. (älter) kunft; mnd. kumpst, kumst, komst, mnl. comst; an. kund; vgl. got. gaqumþs. — Graff IV,675.
Zu n statt m vor f vgl. Braune, Ahd. Gr.14 § 123 Anm. 1.
chumft: nom. sg. Nb 319,4 [242,16]; gen. sg. -]i I 26,22. Npw 137,1; -]e NpNpw 134,21. Np 95,13. 100,2. 118 T,147. Npgl 17,7. 72,10; dat. sg. -]i H 1,8,2. 4,2,2. Npw 4,3. 45,9; -]e Np Fides 37. Npgl 45,10. Npw Cant. Abac. 6. 8; acc. sg. -] I 25,12. 34,19. Nb 333,13 [252,15]. Npgl 9,20. 64,13. 81,Prooem. Npw 18,1. WF 1,2 [45,4]. — chunft-: gen. sg. -e NpglNpw 101,13; dat. sg. -e Npgl 4,3. 38,6. 82,2. 85,13. 95,10. 97,7. Npw Fides 37; acc. sg. -] Npgl 82,1. 97,3; gen. pl. -o 104,22; chuonft: acc. sg. WC 1,2 [45,4; Korr.].
cumft-: gen. sg. -i T 145,1; -e W 125,5 (BK, k- CF, -ūf- F) [223,32]; dat. sg. -i S 33,104 (Wk). — kunft: nom. sg. T 147,1 (2; c-). O 2,12,44 (FV). 14,76. 3,24,17 (FPV); acc. sg. -] 2,14,118. 3,24,5 (DFV); nom. pl. -]i 2,12,46; acc. pl. -]i 1,23,6. 4,18,34; cunfpt: nom. sg. T 145,18 (zu -fpvgl. Sievers, Unters. S. 15 Anm. 3); cuonft: acc. sg. WBK 1,2 [45,4]; kunf: nom. sg. OP 2,12,44 (zum Abfall des -t vgl. Kelle 2,499); acc. sg. 3,24,5.
cuomst: acc. sg. WA 1,2 (zu -st vgl. Sanders, Leid. Will. S. 175, Pfeifer, Et. Wb.2 S. 694). []
Verschrieben: kunst: nom. sg. OD 3,24,17 (zur Verschr. vgl. Piper S. 200).
chumft Npgl 72,11 s. unter kunst. 1) das Kommen, Ankunft: a) auf eine Person, auch den Heiligen Geist bezogen: α) allgem.: ni firnimist thu ouh thanne, war er (ther heilego geist) faran wolle, joh wanana thih rine thie selbun kunfti sine O 2,12,46. Martha ..., so siu thia kunft gihorta, ... ilta Kriste ingegini [vgl. Martha ... ut audivit, quia Iesus venit, Joh. 11,20] 3,24,5; ferner: 2,12,44. 3,24,17; in einem Gleichnis: inkagan louffant uuiho magadi cagan denne chumfti (des Bräutigams) tragante heitariu liotfaz occurrunt sanctae virgines obviam tunc adventui H 1,8,2; β) spez.: vom Kommen Christi: bezogen auf seine Geburt, sein erstes Erscheinen: in dhemu heilegin Daniheles chiscribe ist umbi dhea Christes chumft ęrnustliihho araughit in Danihelo igitur tempus adventus eius certissime ostenditur I 25,12. fona Daniheles ziide ... untazs dhiu selbun Christes chumfti ziidh mera sindun dhanne zehanzo endi feorzuc uuehhono chizelido usque ad praesens tempus 26,22 (in freier Übers., vgl. Eggers, Wb. s. v. praesens). thaz er (Johannes der Täufer) then liutin ouh gikundti thio druhtines kunfti O 1,23,6. (die Samariterin) erist thara in thia burg deta sina (Jesu) kunft kund 2,14,118. abanemendo dia uuiga . unz ze ende dero erdo. Daz uuas in sinero aduentu (chumfte) . do fone Augusto Iani porta betan uuard NpglNpw 45,10 (= Npw 9). so uuerdent feizt dero tugedo . ioh die uzzerosten gentes . die desertum uuaren . unz an Christi aduentum (chumft) Npgl 64,13. du hortist mih (chuit diu heiliga christenheit) in demo gibete dere propheton unde dere rehten die dinera chumfti paten Npw 137,1 (Np incarnationis). dero sinero cumfte geron ih ex toto corde [vgl. eius in adventum ... dirigo sensum, Expos.] W 125,5 [223,32]; ferner: O 2,14,76. NpNpw 134,21. NpglNpw 4,3 (Np adventus). 101,13. Np 100,2. 118 T,147. Npgl 17,7 (Np adventus). 72,10. 81,Prooem. 85,13. 97,3. Npw Cant. Abac. 6 (alle Np adventus). W 1,2 [45,4; Korr.]; in der Verbindung êriro, êristo kumft: danne freuuent sih sinero ererun chumfte alle uualtpouma tunc exsultabunt omnia ligna silvarum a facie domini . quia venit Np 95,13. in primo aduentu (an dero erun chunfte) Npgl 82,2. uuanda er (Christus) sina eristen chumft chundet Npw 18,1 (Np primum adventum); — bezogen auf die Wiederkunft zum Jüngsten Gericht, das zweite Erscheinen Christi: ci thes cumfti alle man ci arstandanne eigun mit lichamon iro ad cuius adventum omnes homines resurgere habent cum corporibus suis S 33,104, z. gl. St. NpNpw Fides 37. soso blekezunga uzgengit fon ostana inti offanota sih unz anan uuestana, so ist thiu cunfpt thes mannes sunes adventus filii hominis T 145,18. kehursche dina aduentum (chumft) . so die freisa sih erheuen . die fone imo (d. i. dem Antichrist) . unde fone dien sinen chumftig sint Npgl 9,20 (Npw zuokumft). in dera gotis chumfte uuerdent ubirteilit die uuerltlichen dero sin ce demo ubile ramet Npw Cant. Abac. 8 (Np in secundo aduentu); ferner: T 145,1. 147,1 (2; alle adventus). Npgl 97,7 (Np adventus); in der Verbindung ander kumft: so des zit uuirdet . so irteilet er liuten in rehte ... In secundo aduentu (an dero andrun chunfte) 95,10; ferner: 82,1 (Np secundus adventus); []b) auf einen Zeitabschnitt bezogen: giu intlazit pleichenti nahemu tage naht chumfti iam cedet pallens proximo diei nox adventui H 4,2,2 (zum Dat. tage vgl. Ahd. poet. Texte S. 310). warun tho thie ziti ... thaz ouh thaz huan gikundti thes selben dages kunfti O 4,18,34. 2) Eintreffen (von Ereignissen, von Zukünftigem): uuaar ist chiuuisso untazs dhea chumft Christes chiburdi, dhazs ni bilibun ano herrun iudæoliudi fona Iudases chunne certum est enim usque ad ortum Christi non defuisse principes Iudaeorum populi ex genere Iuda I 34,19. ube ieht tinges so chumftig ist . taz sin chumft quis neist noh note neist . uuio mag taz ioman uuizen fore chumftig? si quid ita futurum est . ut eius eventus non sit certus ac necessarius . qui poterit id eventurum esse praesciri? Nb 319,4 [242,16]. got nesihet tiu futura nieht after iro chrefte . nube after sinero magenchrefte. Daz siu futura sint . daz sint siu an in selben . uuanda siu noh nechamen . imo sint siu prescientia . âne chumft 333,13 [252,15]. 3) das Zukünftige, Zukunft: (Pharao) sazta in (Ioseph) ze herren sines huses ... daz ... er sine herosten fruotheit lerti . daz chit prouidentiam futurorum (peuuarunga chunfto) Npgl 104,22; — bezogen auf das Jenseits, das ewige Leben: vnz ih hier bin . so ist si (min uuist) darauuidere nieht . so si in futuro (in chunfte fure) uuirdet Npgl 38,6 (Npw in dero chumftigen uuerlte).
Abl. kumftîg; vgl. after-, bî-, fram-, nâh-, saman-, samant-, ûf-, uo-, zisamane-, zuokumft. [Woitkowitz]