Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
kruoc -ges, stm.
kruoc , -ges stm. BMZ md. krûg ; pl. krüege, md. krûge: krug Kindh. Parz. Neidh. (XLIX, 30. L, 1. 42,18. 67,36. 239,77). En. 224,32. Neif. 37,14. Helbl. 1,682. Renn. 9094. Apoll. 9183. 10970. Bph. 4424 ff. 5416. 20. Ring 53 a , 11. 54 b , 31. als ein wîp treit einen kruoc, der ist gar waʒʒers lære Ulr. Wh. 250 d . bildl. sô brach im ie der kr., mislang ihm alles Mart. 186,87. — vgl. krûche u. Diez 604, Weig. 1,643, Dwb. 5, 2431.