Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
klaga st. f.
klaga st. f. , mhd. nhd. klage; as. klaga ( s. u. ), mnd. klāge, mnl. clage; afries. klagi, -e. — Graff IV,548 f. chlag-: nom. sg. -a Nb 325,27 [247,12]. NpNpw 21,2. 37,1. 11 (2). Np 43,12. Npw 50,2. 111,10; gen. sg. -o Nb 15,24. 40,26. 228,25 [12,30. 33,5. 184,13]; dat. sg. -o Nb 63,24 [53,17]; -a S 144,26 ( WB ); acc. sg. -a Gl 1,571,59 ( M ). 2,125,48 ( M ). Nb 9,2. 59,13. 64,19 [7,22. 49,11. 54,10]. Npw 11,6; nom. pl. -â Nb 142,21 [121,6]; dat. pl. -on 58,12 [48,13] (-ô-). W 84,4 ( B ) [157,29]; acc. pl. -â Nb 157,11 [133,4/5]. — clako: dat. sg. Gl 2,734,57 ( Zürich Rhein. 99 a , 9. Jh. ).…