Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
kanel m.
kanel , m. betont kanél, daher auch kaneel, kanehl, zimmet, kannehl Stieler 928 , kanel Kirsch ; es ist noch nd., rhein.: bring zucker und kanehl, succat und ingwer auch. Fleming, poet. wälder; saurampfer, peterlin, salat im frischen öl ist mehr ihm angenehm als saffran und kanäll. Opitz 1, 157 ; hast du zum apfelmus auch kaneel gestoszen im mörser? Voss Luise 3, 1, 525 . im 15. 16. jh. nd. caneel, auch kneel, so noch ostfries. Stürenb. 101 b ( s. kneinlein), nrh. kanneil Dief. 119 c . mnl. ' cinamum, caneel vel scorse ( rinde ) van canele'. hor. belg. 7, 17 b , nnl. kaneel. engl. canel, franz…