Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
heimôti st. n.
heimôti st. n. , mhd. heimôt(e), heimuot(e) n. f., nhd. heimat f. ; mnd. hê i môde n. f., mnl. heimode f. n. — Graff IV,951. heim-ote: nom. sg. Gl 3,207,18 ( SH B ). Hbr. I,225,319 ( SH A ). Hbr. II,75,155 ( SH B, vgl. dazu auch II,564 ). Nb 83,13 [93,14]. Np 136,1; acc. pl. ( oder dat. sg.? ) Gl 2,517,33 ( 2 Hss. ); -othi: acc. sg. 1,797,19 ( M, clm 22201, 12. Jh. ); -ode: dat. sg. Npgl 40,3; wohl mit Anlehnung an muot : hei-muot-: nom. sg. -e Npw 136,1; gen. sg. -is ebda.; nom. pl. ( oder dat. sg.? ) -i Gl 2,648,16; -muodis: gen. sg. Np 136,1; hain-mte: nom. sg. Hbr. I,225,319 ( SH A, Prag,…