Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gibret st. n.
gi- bret st. n. ; zur Bildung vgl. Wilm., Gr. 2 2 § 160. — Graff III, 289 f. ca-pret: nom. sg. Gl 1,255,32 ( R, -&). 3,657,7 ( clm 19 410, 9. Jh., -&); gi-: dass. 2,730,12 (-&); ke-: acc. sg. S 199,22 ( B ). ki-bret: nom. sg. Gl 4,104,6 ( Sal. a 1 ); gi-: dass. 2,19,58 ( lat. gen. ). 4,102,30 ( Sal. a 1, 2 Hss. ); acc. pl. 1,431,1 ( S. Pauli xxv d/82, 9./10. Jh., -&); ke-: dass. 2,471,16 ( 2 Hss. ); ge-: nom. sg. 4,163,28 ( Sal. c, -&, vgl. Beitr. 73,222 ). Verschrieben: kpret: acc. sg. Gl 1,493,11 ( Rb; vgl. Ottmann S. 43 ). 1) Balken: a) allgem. : capret trabis Gl 1,255,32. gibret [ delituit…