lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

flos

ahd. bis lat. · 11 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MLW
Anchors
14 in 11 Wb.
Sprachstufen
6 von 16
Verweise rein
5
Verweise raus
8

Eintrag · Mittellateinisches Wb.

flos

Bd. 4, Sp. 1
1. flos, floris m. (f.: MLWMLWl. 59. p. 323, 53. adde MLWCompos. Luc. L 3; n.: MLWMLWl. 38. p. 324, 38) ?script. folo-: MLWAntidot. Glasg. p. 136,7.form.:gen. sg. -es: MLWOrac. Sibyll. 254 (ed. B. Bischoff, Anecdota. 1984. p. 75).abl. sg. -ae: MLWForm. Bitur. 18 p. 178,22.struct. c. gen.:explicativo: MLWMLWMLWl. 70. 71. p. 323, 1.inhaerentiae: MLWMLWMLWMLW p. 323, 8. 25. 27. 31.confunditur c.:?fimum: MLWl. 38.foris: MLWl. 62. ἄνθοςBlume, Blüte: I proprie de herbis vel arboribus florentibus: A in univ. (fere usu plur.; sing. collectivo: MLWMLWl. 26. 27): MLWWalahfr. hort. 251 quorum (sc. liliorum) ... dulcis odor silvas imitatur -eflore (gloss.: in -e)flore Sabeas. MLWWandalb. mens. 163 glandifera ... -emflorem per silvas induit arbos. MLWAgius epic. Hath. 492 tumulo ... tuo ... -esflores spargentes sorores. MLWHonor. August. cant. 2,1 p. 382B -sflos dicitur a fluere (fluore MLWCaes. Heist. hom. I p. 5b), quia cito fluit. MLWAlbert. M. veget. 1,124 habent ... perfectiores plantae ... -esflores tanquam purgamenta menstruorum. persaepe. B in titulo libri: MLWThiofr. flor. prooem. l. 32 cuius (libelli) est inscriptio tytuli -esflores epytaphii sanctorum. C in nominibus: 1 plantae:-sflos vaccinus fort. i. q. Taraxacum officinaleviell.: Löwenzahn, ‘Kuhblume’ (cf. Marzell, Wb. dt. Pflanzennam. IV. p. 625sq.): MLWAntidot. Glasg. p. 143,9 dabis ... pocionem, qui recipit: aprotano l, ... piper album l, -sflos (ni leg. femos [i. fimum vel fimus]) vacinu l. 2 festi:dies -umflorum i. q. dominica in palmisPalmsonntag (usu eccl.): MLWPontif. Rom.-Germ. 99,162 dominica indulgentiae, quae diversis vocabulis distinguitur, id est dies palmarum sive -umflorum atque ramorum. 3 personarum (pro cognomento): MLWChart. Turic. 329 (a. 1177) testes sunt: ... Hugo Molendinarius, Chǒnradus Flos. 400 testes: ... ministeriales ... tres fratres cognomine F-esFlores. 857 p. 317,20 C. bone memorie ... dictus Flos. MLWChart. Eichsf. 551 testes: ... Hermannus Flos eqs. 4 loci: MLWInnoc. III. registr. 1,343 p. 513,6 abbati de F-busFloribus (‘Fiore’). MLWWalth. Marcht. hist. 46 qui (sc. milites) cum haberent quandam curiam in Marhtel, que dicitur F-isFloris. 5 pro nomine ficticio (per pravam interpr.; usu alch.): MLWAnon. tab. p. 161,19 haec sunt folia (pro argentum) et -esflores (pro soror; v. notam ed.) eius. D de -floribus arte factis: MLWTheoph. sched. 3,59 p. 112,22 in quo (sc. opere ductili) formentur -esflores aut aviculae sive bestiolae. MLWCatal. thes. Germ. 31 p. 41,10 unum subtile bonum nigrum cum -busfloribus cum aurifrigio. II in imag. et per compar.: MLWBonif. epist. 106 suavissimis operum et verborum -busfloribus odorantem (sc. abbatem) ... salvator mundi custodiat. MLWVita Elig. 1,12 p. 679,13 quasi apis ... diversas (diversos var. l.) ex diversis -esflores legens. MLWWaltharius 1274 carpsisti (sc. Waltharius) -emflorem (i. Haganonis nepotem) mucronis falce tenellum. MLWAlbert. M. animal. 1,142 dixit ... Palemon occulos esse tamquam -esflores (fores [fontes var. l.; gloss.: vel -es]flores Physiogn. 10) animae. MLWChart. Lux. IV 515 p. 611,9 (epist.) si qui in vobis (sc. rege) florent ... -esflores petitionum. persaepe. III translate: A ἀκμή, vigor, salusblühender Zustand, Höhepunkt, ‘(Hoch-)Blüte’ (fere usu sing.; plur.: MLWl. 69): MLWCarm. var. I 20,12 perpete -eflore vale (sc. episcopus). MLWCarm. Cantabr. A 18,2 perdes (sc. iuvenis iam senex factus) ⌊-esflores optimos⌋ (-emflorem optimum var. l.). MLWPurch. Witig. 118 sub pacis -eflore prioris. 485 -eflore quietis. B praestantiaTrefflichkeit, Tugend, Kraft: MLWHrotsv. Mar. 10 sordidolam tempta (sc. Gerbirg) purgare Camenam (i. carmina Hrotsvithae) ac fulcire tui -eflore magisterii. C honorEhre, Verehrung: MLWMetell. exp. Hieros. 2,322 martirii -emflorem tribuerunt christiani his (sc. corporibus sociorum). IV meton.: A tempus florendiBlütezeit, ‘Blüte’: 1 in univ.: MLWWandalb. mens. 195 -eflore novo certos postquam vineta racemos gignunt. MLWMetell. exp. Hieros. 2,25 Maii -eflore ... estivo. 2 spectat ad homines: MLWWillib. Bonif. 2 p. 8,14 quae (persecutiones diabolicae) tenerum ... iuventutis -emflorem ... obtegere solent (sim. MLWHugeb. Wynneb. 8 p. 112,44a primo iuventutis -eflore. MLWAgius epic. Hath. 31 iuvenili -eflore. al.). MLWWett. Gall. 1 primaevum -emflorem in insula Hybernia ducens Gallus (sim. MLWWaltharius 79 primaevo -e)flore. MLWDipl. Heinr. II. 474 primo aetatis -eflore. al. B iuventusJugend(alter): MLWAlcuin. epist. 137 p. 214 vs. 11 tres sunt aetates: -sflos et robur, aegra senectus.de aetate mundi: MLWRhythm. 4,1,1 tertio in -eflore mundus adhuc dum pubesceret (cf. Beda chron. 66). C stirpsSpross: MLWWalahfr. carm. 8,23 Florus -emflorem sequitur de germine Iesse (de Christo; spectat ad Vulg. Is. 11,1). MLWRuotg. Brun. 36 p. 37,27 repente -sflos ille integerrimus (i. filius imperatoris) ... e medio excessit.in allocutione: MLWHrotsv. gest. prol. 2,2 Oddo ..., Oddonis -sflos. D decus, ornamentumZier(de), Schmuck, Schönheit: 1 gener.: a spectat ad res: α in univ.: MLWWiduk. gest. 1 praef. -eflore virginali cum maiestate imperiali ... fulgenti dominae Mahthildae ... Widukindus ... salutem. MLWDipl. Otton. I. 374 p. 513,27 si preclaro retributionis -eflore ditatur, qui sanctis locis Deo dicatis sua concesserit (MLWDipl. Conr. II 292 p. 414,12 [spur.]). MLWWalth. Spir. Christoph. II 4,57 -eflore decoris. MLWGloss. Sangall. 91 (ed. B. Bischoff, Anecdota. 1984. p. 47) -emflorem contemnere mundi (sim. MLWBerth. Zwif. chron. 11 p. 182,4. MLWChart. Mog. A II 217 p. 393,4. ibid. al.). MLWCarm. Cantabr. A 41 p. 97,3 tu (sc. regina) ... virtutum -eflore compta. al. β fulgor, nitorGlanz, schöne Farbe (in alleg.: MLWl. 34): MLWAgius comput. 8,7 embolismi (sc. anni) miniato -eflore rubescunt. MLWWalth. Spir. Christoph. II 1,138 Rethoricam duplicis vestitam -eflore coloris. al. γ sententia (egregia), excerptum(erlesener) Spruch, Auszug: MLWConr. Hirs. dial. 632 Prosper ... librum suum de -busfloribus, id est de sententiis, Augustini ... ordinavit. MLWMoses Panorm. infirm. 1 p. 103,26 condidi (sc. medicus) ... hunc librum breviter ex -busfloribus librorum meorum antecessorum. MLWCaes. Heist. hom. exc. 179 habebat praelatus librum mire moralitatis -busfloribus depictum, de quo plura excerpere solebat. al.in titulo libri: MLWCatal. biblioth. A I 46 p. 218,13 (a. 1086/1116) -esflores Augustini. MLWAnon. Mell. 8 p. 48,8 quem (sc. librum Gregorii) ‘-es’flores appellari complacuit. MLWCatal. biblioth. A I 76 p. 416,16 -esflores beati Bernardi. MLWAlbert. M. caus. univ. 2,1,1 p. 60,51 tractatum Algazel ‘-emflorem divinorum’ vocavit. al. b spectat ad homines (per immutationem: MLWl. 48): α in univ.: MLWEkkeh. IV. bened. I 45,56 ⌊virgineos -es⌋flores (gloss.: sanctimoniales) pudor est plorare. MLWCarm. Bur. 53,3,2 -sflos Saxonie, noster felix pontifex Wichmannus. al.in allocutione: MLWEpist. var. II 3 (vs.) salve, -sflos iuvenum (MLWCarm. Salisb. I 15,2,1. al.). MLWCarm. libr. III 40,2 pie rex Heinrice, ... totius -sflos microcosmi. al. β expressius de hominibus eximiis (‘Elite’; usu sing.): MLWChron. Pol. p. 152,12 -eflore milicie prostrata iacente. c spectat ad piscem quendam in lacu Potamico repertum: MLWChart. Wirt. 108 p. 125,34 (spur. s. XII.med.) ad capiendos pisces, qui dicuntur -esflores piscium. 2 rhet. de figuris vel tropis: MLWPetr. Dam. epist. 75 p. 376,22 -esflores ... eloquii. MLWConr. Mur. summ. p. 83 vs. 14 istorum -umflorum complexio iungit utrumque equivocans clausis et finem principiumque. 3 mus. de melismatibus: MLWHier. Mor. mus. 25 p. 184,4sqq. est ... -sflos harmonicus decora vocis ... vibratio eqs. E pars subtilissima, optimader feinste, beste Teil: MLWGesta Trud. cont. I 13,4 p. 313,28 panis ... de excusso primae farinae -eflore effectus. MLWAnon. secret. p. 80,12 ad ... obturandum vitrorum labia sufficit panno lineo mediante -sflos tritici subtilissimi et clara ovorum. MLWAlbert. M. animal. 22,69 -sflos farinae triticeae. F ligna (arboris fructiferae) dura, bonaHartholz, ‘Blumware’ (de re v. J. Grimm, Deutsche Rechtsaltertümer. II. 1899. p. 23sq.): MLWChart. Westph. III 389 (a. 1241) mansum ... cum suis iuribus ... cum una wara[ndia] dicta -umflorum ... perpetue possidendum (v. notam ed.). G de secretione muricis i. q. pigmentumFarbstoff (der Purpurschnecke): MLWAlbert. M. animal. 5,61 quae (conchylia) sunt intra mare, sunt magna pulcra, et ⌊-sflos tincturae⌋ (p. 547a,7 τὸ ἄνθος) eorum ut in pluribus est niger eqs. 63 murilegi ... student, ut conterant eas (murices) vivas, quoniam, si praemoriantur ante contritionem, eiciunt -emflorem. H de rebus levibus, subtilibus, supernatantibus (usu natur. et alch.): 1 nebulaAusflockung: MLWPs. Galen. puls. 165 urina, que veluti -emflorem vini supernatantem habuerit, frenesim ... venturam dicit. 194 urina eruginosa -emflorem (-esflores cod. Vr. 174) habens spasmon nuntiat. v. et MLWl. 12. 2 -sflos aquae fort. i. q. species naphtaeviell.: eine Art Erdöl: MLWCompos. Luc. P 2sqq. iscyra: halii dicunt aque oleum, halii -eflore (-emflorem MLWMappae Clavic. 276) aque ...; est ... aqua gravis et egrota pro terra, que -emflorem generat. 3 pulvis quidam in pennis avium repertuseine Art Puder im Gefieder von Vögeln (de re v. Grzimeks Tierleben. VII. 1980. p. 180): MLWFrid. II. Imp. art. ven. 1 p. 95,27 quibus (sc. aironibus) ... florescunt sue penne et plume quodam -eflore pulveroso. 4 p. 67,16 penne ipse (sc. falconum) sordidantur ... et perdunt -emflorem suum, quo penne erant mundiores. 4 de generatione crystallorum sim. i. q. sublimatio, calcinatio‘Ausblühung’: a usu communi: MLWCompos. Luc. O 17 colliges ipsum -emflorem et labas bene (inde MLWMappae Clavic. 107). X 31 excaliscente terra ⌊habundanter -es⌋flores (habundanter -eflore Muratori; abundantes -esflores MLWMappae Clavic. 215). 33 invenies -esflores veteres, duratos et adherentes terre, factos lapides. MLWAnon. secret. p. 73,33 sal nitrum, quod ex -eflore murorum antiquorum elicitur. p. 74,29 sal armoniacus fit ex -eflore vaporum balneorum et urina dissolvendo et congelando. al. v. et MLWl. 64. b iuncturae (usu alch.): α -sflos aeris (-sflos cupri: MLWl. 33) i. q. χαλκοῦ ἄνθος, aerugo, viride aerisKupferoxid, Kupferacetat, ‘Grünspan’ (de re v. D. Goltz, Geschichte der Mineralnamen. 1972. p. 134sq.): MLWCompos. Luc. H 9 iarin (i. viride aeris): heramen -sflos (inde MLWMappae Clavic. 192 p. 224,43). MLWIoh. sacerd. 158 acimar, id est -sflos eris. MLWGeber. invent. 15 p. 726 facias viride ęs ..., quod -sflos cupri nuncupatur. summ. 84 p. 605 vitriolum, sal armoniacus et eris -sflos. MLWBrunus Long. chirurg. 1,14 p. 112D ziniar, id est -isfloris eris. al.de additamento quodam ad aureum colorem faciendum (‘Kupferblüte’; de re v. Goltz, op. cit. [MLWl. 30] p. 135): MLWCompos. Luc. N 7 adicies aeris -sflos (-emflorem MLWMappae Clavic. 38) modicum.per confusionem c. χάλκανθον i. q. vitriolumKupfersulfat, ‘Kupfervitriol’ (de re v. Goltz, op. cit. [MLWl. 30] p. 152. 200): MLWMappae Clavic. 1 -isfloris (MLWCompos. Matr. 2,1 -es)flores eris, quod Greci calcantum vocant.per confusionem c. -sflos auri: MLWTurba phil. 21 p. 130,30 -sflos aeris (v. notam ed.) <vel> aurum indicum. β -sflos auri i. q. χρυσάνθιον, color aureus, tinctura aurea‘Goldblüte’, Goldfärbung, -tinktur (i. substantia, qua argentum in aurum mutandum sive colorandum putant alchemistae; de re v. M. Mertens, Les alchimistes grecs. IV,1. 1995. p. 13 adn. 41): MLWTurba phil. 10 hoc ... est aes combustum, quod est auri fermentum <et> ⌊auri -s⌋flos (χρυσάνθιον Zosimus mem. auth. 2,5 [ed. M. Mertens]). 46 philosophi iusserunt poni et auri -emflorem et aurum aequaliter. 72 p. 169,17 cum ... rubeum fit corpus magnesiae, auri -sflos dicitur et auri fermentum. MLWRosin. ad Euth. 2 p. 288 fermentum auri, semen auri et -sflos auri est. γ -sflos nitri i. q. aphronitrum, spuma nitriNatrium-, Alkalikarbonat, ‘Soda’ (de re v. Goltz, op. cit. [MLWl. 30] p. 165sqq.): MLWRecept. Lauresh. 2,176 ad eos ..., qui durioris sunt cutis: radices cameleontis – iii, nitri -sflos – ii. MLWAlbert. M. miner. 5,1,7 spuma ... nitri omnis, quae aliquando -sflos nitri vocatur, subtilioris est substantiae et virtutis quam ipsum nitrum. δ -sflos salis fort. i. q. aphronitrum, spuma nitriviell.: Natrium-, Alkalikarbonat, ‘Soda’: MLWDyasc. p. 35b alosantos, Latini -sflos salis, invenitur super petram Nili fluminis ... veluti pinguamen aquis supernatans (cf. Diosc. 5,112). MLWTurba phil. 22 p. 132,32 coquite ..., donec fiat -sflos candidus ut -sflos salis in suo splendore et coruscatione. MLWAlphita A 45 alosantos, -sflos salis idem; alos enim est sal, antos -sflos.in nomine ficticio pro substantia vel tinctura, qua aes cyprinum in argentum mutandum sive colorandum putant alchemistae: MLWTurba phil. 10 coquite ..., donec ... nummi fiant variati, quod salis -emflorem nuncupamus. 12 p. 121,7 album sulfureum et sole et rore dealbate vel albi salis -eflore eqs.Mandrin
13294 Zeichen · 770 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    flôs

    Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)

    flôsariAWB m. ja-St., nur Gl. 1, 145, 18 (K, Ra): ‚Lügner, mendax‘. – giflôsAWB n. a-St., nur Gl. 2, 320, 46 (2 Hss., 10…

  2. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    Flos:

    Grimm Quellenverz. · +1 Parallelbeleg

    O Flos: Flos unde Blankflos. hg. v. S. Waetzold. (als anhang de verlorne sone [Robert der teufel] und de segheler). Brem…

  3. 18./19. Jh.
    Goethe-Zeit
    flos

    Goethe-Wörterbuch

    flos auch Großschr 1 botan: Blüte bzw Blütenblatt; in Vbdgn wie ‘flores superi’: sporenförmig nach oben ausgezogenene Bl…

  4. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Flos

    Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +1 Parallelbeleg

    Flos und Blancflos , Liebessage, eigentl. Allegorie: die Liebe der Rose u. Lilie, d.h. Liebe u. Unschuld, im Mittelalter…

  5. modern
    Dialekt
    flos

    Elsässisches Wb. · +3 Parallelbelege

    flos [flyos M. ] Adj. Adv. knapp, dem Rande zu nahe. Die Musfall is t f. gericht. — Idiotikon Schweiz. 1, 1214 flôss kah…

  6. Latein
    flos

    Lex. musicum Latinum · +3 Parallelbelege

    flos floris m. Verzierung, Auszierung — embellishment, decoration 1 durch Vibration der Stimme — by means of a vocal vib…

Verweisungsnetz

27 Knoten, 13 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 13 Sackgasse 13

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit flos

181 Bildungen · 146 Erstglied · 34 Zweitglied · 1 Ableitungen

flos‑ als Erstglied (30 von 146)

flôsâri

AWB

flos·ari

flôsâri st. m. ; flôs- wohl sehr früh zusammengezogen aus firlôs- ( vgl. ae. léas ‘ falsch, trügerisch ’, léas n. ‘ Falschheit, Lüge ’, mhd.…

floscazzen

AWB

floscazzen sw. v. — Graff III, 754. floskezzendi: part. prs. Gl 1,200,21 ( K ). fließen: floskezzendi uperfleozzant liquuntur defluunt ( Ra …

floscellus

MLW

floscellus (-osse-), -i m. flos (parvus) – (kleine) Blume, Blüte, Blümlein : MLW Dyasc. p. 72 b folia ... veluti pilosa cum -ssello flossell…

floscenzen

KöblerAhd

floscenzen , sw. V. (1a) Vw.: s. floskenzen*

floscezzen

KöblerAhd

floscezzen , sw. V. (1a) Vw.: s. floskezzen*

flosch

Lexer

flo·sch

flosch stm. daʒ man bî süeʒer vogel sanc muoʒ hœren in dem flosch J.Hpt. beitr. 302 u. anm. s. 305, wo auf ahd. flusc, lat. lucus u. schw. f…

Flō²schǟrne

WWB

Flō²-schǟrne m. Flohscheer’n Schierling ( Kr. Höxter Höx Lü).

Flō²schiᵉt

WWB

flosch·iet

Flō²-schiᵉt m. Flauhschïet a) aus Kot von Flöhen bestehender Fleck. — b) geringe, armselige Dinge ( Kr. Halle Hal Bh).

Flosculiren

Herder

Flosculiren , lat.-deutsch, blümeln; Floskel , Redeblume, gezierter Ausdruck; flosculös , mit Redensarten ausgeschmückt.

flosculum

MLW

flosculum , -i n. c. gen. inhaerentiae: MLW MLW l. 21. 26. flos (parvus) – (kleine) Blume, Blüte, Blümlein : 1 proprie de herbis vel arborib…

flosculus

MLW

1. flosculus , -i m. vel raro ( MLW MLW l. 11. 17)

floskazzen

EWA

floskazzen, floskenzenAWB sw. v. I, nur Gl. 1, 200, 21 (K, Ra): ‚fließen, liqui‘. Das Verb ist eine Bildung mit dem Suffix -azzen (s. d.) bz…

floskel

DWB

flos·kel

floskel , f. flosculus orationis, poetische, rednerische floskel: es ist nur eine floskel, eine redensart. auch für band: den mädchen seidne…

floskenzen

AWB

floskenzen sw. v. — Graff III, 754 s. v. floscazjan. floskenzent: 3. pl. Gl 1,200,21 ( Ra ). fließen, schmelzen ( ? ) : floskenzent ziflioze…

floskezzen

KöblerAhd

floskezzen , sw. V. (1a) nhd. flüssig sein (V.), fließen ne. be fluid ÜG.: lat. liqui Gl Hw.: s. floskenzen* Q.: Gl (Ende 8. Jh.) E.: s. fli…

flosna

KöblerAn

flosna , sw. V. (2) nhd. verwelken Hw.: s. flosa L.: Vr 133b

Flōßanweiser

Adelung

floss·anweiser

Der Flōßanweiser , des -s, plur. ut nom. sing. im Chur-Sächsischen ein Floßbedienter, welcher das zu den Flößen bestimmte Holz anweiset.

Flōßband

Adelung

floss·band

Das Flōßband , des -es, plur. die -bänder, der in die Quere gelegte Baum, welcher eine Zimmerflöße zusammen hält.

Flōßbeamte

Adelung

floss·beamte

Der Flōßbeamte , des -n, plur. die -n, ein Beamter, welcher die Aufsicht über eine Holzflöße führet; wohin der Floß-Commissarius, Floß-Direc…

Flōßbediente

Adelung

floss·bediente

Der Flōßbediente , des -n, plur. die -n, ein obrigkeitlicher Bedienter bey einer Holzflöße; im Oberd. ein Floßbestellter.

Flossbeil

RhWB

floss·beil

Floss-beil Allg. n.: Wiesenbeil zum Aushauen der Bewässerungsgräben.

Flōßbêtt

Adelung

floss·bett

Das Flōßbêtt , des -es, plur. die -e, im Wasserbaue, eine bewegliche Rüstung, welche auf dem Wasser vorwärts geschoben werden kann, eine Ram…

Flōß-Casse

Adelung

floss·casse

Die Flōß-Casse , plur. die -n, eine Casse, in welche der Ertrag der Holzflößen gesammelt wird.

flos als Zweitglied (30 von 34)

DAMPFLOS

DWB2

damp·flos

DWB2 DAMPFLOS adj. DWB2 abl. zu 2 dampf 1. vom maschinenantrieb ohne dampfkraft: DWB2 1958 so daß heute schon sieben prozent der deutschen b…

darauflos

PfWB

darauf·los

darauf-los Adv. : ' ungehemmt in Richtung auf ein Ziel '; druflos gehⁿ [ NW-Gimmdg ]; d. hacke [ KB-Kerzh ]; d. plappere [ KU-Schmittw/O ]. …

DRAUFLOS

DWB2

drau·flos

DWB2 DRAUFLOS adv. DWB2 isoliert aus zuss. mit drauflos- . als imperativischer ausdruck; los, ran: DWB2 1833 dann schnell drauf los im jagen…

erflôs

MNWB

erf·los

erflôs , erve- , adj. , I. erblos, unbeerbt (Gut); 2. erbenlos, ohne natürliche Erben; 3. unfähig zu erben und zu vererben. 4. e. māken ente…

geschöpflos

DWB

geschoepf·los

geschöpflos , adj. : die ewige einheit wohnet in dem geschöpflosen abgrund aller dinge. Brentano 5, 390 .

giflôs

AWB

gif·los

gi- flôs st. n. — Graff II, 278. ki-, ke-flos: nom. sg. Gl 2,320,46 ( Sg 141, 11. Jh., Carlsr. Aug. CXI, 10. Jh. ). verleumderische Zuflüste…

halflos

WWB

half·los

half-los Adj. halb offen. De Schüüre was halwloss nicht an allen Seiten verbrettert ( WmWb ).

hilflos

DWB

hilf·los

hilflos , adj. der hilfe entbehrend, mhd. helfelôs, helflôs: hilflos, der weder hilf noch radt hat, inops auxilii, auxilii orbus. Maaler 222…

hinterkopflos

DWB

hinter·kopflos

hinterkopflos , adj. : dem kurznasigen, halbstirnigen und hinterkopflosen volke ( den Engländern ). H. Heine 9, 136 .

Hülflos

Adelung

huel·flos

Hülflos , -er, -este, adj. et adv. der Hülfe beraubt. Ein hülfloser Zustand. Jemanden hülflos lassen. Ein ungewisses Herz ist ein hülfloses …

kaflos

KöblerAs

kaf·los

kaflos , st. M. Pl. (a?) Hw.: s. kafal*

kopflos

DWB

kopf·los

kopflos , ohne kopf. 1 1) eigentlich, z. b. nd. he löppt herüm als een kopplos hahn, von einem unruhigen menschen. Richey 134 ; kopfloses bi…

Kwetschflos

LothWB

Kwetsch flos m. Zwetschentorte (K.-flosen Spottname der Einwohner von Filsdorf, Kr. Bolchen: Wenn die Filsdorfer Kirb han, misse sie sich e …

lîflôs

MNWB

lif·los

lîflôs (-loes , -las) , adj. , leblos, tot, l. wērden sterben, l. māken töten.

¹lôflôs

MNWB

lof·los

1 lôflôs , lôve(n)- , adj. , 1. unzuverlässig, treulos, wortbrüchig; unglaubwürdig, vertrauenslos , l. unde sēgellôs in Wort und Siegel ungl…

schlaflos

DWB

schlaf·los

schlaflos , adj. ohne schlaf Adelung, insomnis Frisch 2, 186 c , ahd. slâflôs Graff 6, 802 . 1 1) von personen, meist in prädicativem, dem a…

slāflos

KöblerMhd

slāflos , Adj. Vw.: s. slāflōs*

stofflos

DWB

stof·flos

stofflos , adj. , los und frei vom stoff; ohne stoffgehalt; so entsprechend stoff II 2: als verdeutschung von immateriell bei Campe. ein so …

straflos

DWB

stra·flos

-los , n. , strafendes geschick ( vgl. DWB los 7; th. 6 sp. 1154): thräne sei verneinet, die des alters strafloos mir erweinet Schiller 1, 2…

streiflos

DWB

streif·los

-los , adj. : ein homogenes streifenloses flintglas A. v. Humboldt kosmos (1845) 3, 80 ;

strumpflos

DWB

strump·flos

strumpflos , adj. , ohne strümpfe: vor dem wagen her ... galoppierten die cavaliere des freikorps, zum theil strumpflos mit verrosteten eise…

tieflos

DWB

tief·los

tieflos , adj. ohne tiefe, grundlos, unergründlich: eine abgründige tiflose verzuckung. Fischart Garg. 112 a .

Ableitungen von flos (1 von 1)

erflôs

MNWB

erflôs , erve- , adj. , I. erblos, unbeerbt (Gut); 2. erbenlos, ohne natürliche Erben; 3. unfähig zu erben und zu vererben. 4. e. māken ente…