Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
fiz
uuîzzesare (Schreibfehler?; vgl. Ahd. Wb. III,
937):
‚listiger Betrüger, dolosus‘. S. fizzus, -ari.
– fizzusênAWB sw. v. III, (?)Gl. 2, 205, 5 (9./10. Jh.).
210, 34 (12. Jh.); 5, 26, 21 (10. Jh.):
‚allzu klug,. – fizzusheitAWB f. i-St.,
verschlagen sein, callere‘
vom 8. Jh. an:
‚List, Schlauheit, Arglist, Hin-. S. heit. – fizzusîgAWB adj., nur Gl.
terlist, astus, astutia, dolus, factio, tergiversa-
tio, versutia‘
1, 532, 64 (10. Jh.); 2, 471, 46 (11. Jh.):
‚(lebens-). S. -îg. – fizzusîgofiz-
klug, schlau, listig, acer, astutus‘
zusîgoAWB adv., nur Gl. 1, 466, 21 (10./11. Jh.):
‚li-. – fizzuslîchoAWB adv., nur in
stig, findig, astute‘
Gl.:
‚ausgeklügelt, raffiniert, spitzfindig, argli-. S. -lîcho. – fizzusônAWB
stig, hinterlistig, ränkevoll, artificiose, fraudu-
lenter, sophistice, subdolus‘
sw. v. II(?), nur Gl. 2, 187, 73 (10./11. Jh.);
5, 102, 20 (10. Jh.). 168, 51 (9. Jh.):
‚allzu klug,. – bifizzusônAWB, nur Gl.
verschlagen sein, callere‘
1, 764, 46 (11. Jh.):
‚betrügen, circumvenire‘. –
umbifizzusônAWB, nur Gl. 1, 303, 36 (12. Jh.); Tho-
ma, Ahd. Gl. z. A. Test. 10, 29:
‚betrügen, cir-. – Ahd. Wb. III, 937 ff.;
cumvenire, mentiri‘
Splett, Ahd. Wb. I, 240; Köbler, Wb. d. ahd.
Spr. 297 f.; Schützeichel5 135; Starck-Wells
161 f. 810. 845; Schützeichel, Glossenwort-
schatz III, 191 ff.