Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
fingerlein n.
fingerlein , n. digitulus, annulus. 1 1) in der alten sprache ring, das am finger getragne. wie aus δάκτυλος δακτύλιος , aus finn. sormi finger sormus ring, aus sl. pr'st'' finger pr'sten' ring wurde auch aus ahd. finkar, fingar gebildet fingiri annulus, pl. fingiriu, allmälich aber gieng es in fingirîn und fingarlîn über, ohne dasz im begrif eine diminution liegt. gerade so erscheint im Ruodlieb digitalis für annulus: annulus ut victi donetur ter superanti. tunc is, 'qui ludum, quem ludamus modo primum, acquirat', dixit, 'digitalis uterque suus sit'. 8, 63 ; ludendo proprium cito perdebat dig…