Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
Eddelmann m.
Eddelmann m. Edelmann: nobilis 'ein Edelman' Chytr. 130; Mißtrauen des kleinen Mannes gegen den Höhergestellten macht sich in drastischer Weise Luft: tru keen Pierd, keenen Hund und keenen Eddelmann Wa; nimm den Knüppel in dei Hand, slah 'n Eddelmann up 'n Kopp im Schäfergruß Schw Gad ; s. Buer 2 II 3 a; auf die Zahl und die Güte ihrer Besitzungen spielt an: dei Düwel is in Mäkelborg rümmkarrt, wo hei in 'n Lehm fastsäten hett, hett hei 'n Eddelmann afsett't Ma Darg ; iron. von ihrer hohen, bevorzugten Stellung: Flöh is mit 'n Hund int Recht, Lus mit 'n Eddelmann Wa; vör 'n Eddelmann geiht 't …