lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

cola

nhd. bis lat. · 5 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Herder
Anchors
10 in 5 Wb.
Sprachstufen
3 von 16
Verweise rein
2
Verweise raus
2

Eintrag · Herder (Konv.-Lex., 1854–57)

Cola

Bd. 2, Sp. 156
Cola, lat., seihe durch (auf Recepten); Colatur, das Filtriren einer Flüssigkeit durch Papier, Filz, Leinwand etc.
116 Zeichen · 2 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    COLAf. n.

    Grimm Neubearbeitung (1965–)

    DWB2 COLA f. , n. DWB2 kürzung aus dem markennamen coca cola. DWB2 koffeinhaltiges erfrischungsgetränk: 1950 danach schn…

  2. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Cola

    Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +3 Parallelbelege

    Cola , lat., seihe durch (auf Recepten); Colatur , das Filtriren einer Flüssigkeit durch Papier, Filz, Leinwand etc.

  3. Latein
    cola

    Lex. musicum Latinum · +4 Parallelbelege

    cola v. LmL colon

Verweisungsnetz

14 Knoten, 4 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Kompositum 4 Sackgasse 10

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit cola

82 Bildungen · 39 Erstglied · 42 Zweitglied · 1 Ableitungen

cola‑ als Erstglied (30 von 39)

colaboradëssa

LDWB1

colaboradëssa [co·la·bo·ra·dës·sa] f. (-sses) Mitarbeiterin f . → LDWB1 c olaboradú.

colaboradú

LDWB1

colaboradú [co·la·bo·ra·dú] m. (-dus) Helfer m., Mitarbeiter m. ◆ colaboradú dl sorvisc foradecá Außendienstmitarbeiter m.; colaboradú lëde …

colaboraziun

LDWB1

colaboraziun [co·la·bo·ra·ziụŋ] f. (-s) Mitwirkung f., Beizug m., Mithilfe f., Mitarbeit f., Kooperation f ., Zusammenwirken n., Zusammenarb…

colaboré

LDWB1

cola·bore

colaboré [co·la·bo·rę́] vb.intr. (colaborëia) mitarbeiten, mitwirken, zusammenarbeiten, kooperieren → LDWB1 colauré, LDWB1 cooperé .

colacie

KöblerMnd

colacie , F. nhd. festliche Zusammenkunft, Gastmahl, Festversammlung, Festschmaus, Gelage, Zecherei, Festansprache, mahnende Predigt Hw.: s.…

*colacius

MLW

* colacius (-lic-) , -a, -um . (colare, cf. v. MLW Wartburg, Frz. etym. Wb. II. p. 880 ) decidens — herabfallend, Fall- : MLW Richer. Senon.…

*colaconia

MLW

* colaconia , -ae f. (per confusionem MLW c. colare et coliconus ut vid.) Lycopodium clavatum (L.) — Keulenbärlapp, Seihwurz ( cf. MLW Marze…

COLAENIS

Hederich

cola·enis

COLAENIS , ĭdis, Gr . Κολαινὶς, ίδος, ein Beynamen der Diana, unter welchem sie insonderheit von denen zu Myrrhinunt, in Attica, verehret wu…

COLAENVS

Hederich

COLAENVS , i, Gr . Κολαινὸς, ου, ( Tab. XV .) des Mercurius Sohn, erbauete auf des Orakels Befehl der Diana einen Tempel, Hellanicus ap. Gyr…

Colaeus

Meyers

Colaeus , die Dohle, s. Rabe .

colafizo

MLW

colafizo MLW sim. v. colaph- colaphizo .

colagogum

MLW

colagogum v. MLW cholagogum . Pape

*colamentum

MLW

col·amentum

* colamentum , -i n. (colare) 1 secretum — Absonderung : MLW Constant. Afric. theor. 2,12 p. 8a r renes sibi attrahunt sanguinis -um colamen…

colana

LDWB1

col·ana

colana [co·lā·na] f. (-nes) Mantille f., Umhang m.

Colāni

Meyers

col·ani

Colāni , Timothée , reform. Theolog, geb. 29. Jan. 1824 in Lemé (Aisne), gest. 2. Sept. 1888 in Grindelwald, Führer der liberalen Partei inn…

colaphizo

MLW

colaphizo (-lifi-, -lofi-, -afi-, -pi- MLW sim. ) , -avi, -atum , -are colaphizare . ( κολαφίζειν) (colaphis) percutere — (mit Fäusten) schl…

colaphus

MLW

colaphus (ko-, cul-, -lep(h)-, -lop(h)-, -libus, -abus, -afus, -l(a)pus MLW sim. ), -i m. ( κόλαφος) ictus (pugni), plaga — (Faust-)Schlag :…

colapizo

MLW

colapizo MLW sim. v. colaph- colaphizo .

colappus

MLW

colappus v. MLW colaphus . Pape

Colascione

Meyers

Colascione ( Calascione , spr. -schōne, franz. Colachon ), ein in Unteritalien gebräuchliches, der Mandoline ähnliches Griffbrettinstrument,…

*colatio

MLW

cola·tio

1. * colatio (-ll-, -cio) , -onis f. 1 actio (ex)colandi, purgatio — das (Durch-, Aus-)Seihen, Filtern, Läuterung : a proprie: MLW Albert. M…

*colativus

MLW

* colativus (-ll-) , -a, -um . secretionem adiuvans — die Absonderung fördernd : MLW Constant. Afric. grad. p. 384,26 nitrum ... est ... -um…

colatorium

MLW

colatorium (cal-) , -i n. colum — Seiher, Filter ( cf. MLW Gloss. III 271,15 St.-S. -um colatorium [ ca- calatorium MLW a. b ] siha. IV 184,…

*colatorius

MLW

* colatorius (-ll-) , -a, -um . 1 ad despumandum aptus — zum Abschäumen dienend, Abschäum- : MLW Theoph. sched. 3,84 p. 157,14 Th. imposito …

cola als Zweitglied (30 von 42)

*scola?

KöblerAhd

*scola? , st. F. (ō) Hw.: vgl. as. scola*

accola

MLW

accola (aco-) , -ae m. , rarius f. (v. p. 97,28sqq.) MLW script. : ha-: p. 97,17. acta ( MLW i. acla): p. 97,36.39. -quo-: p. 97,14. -u-: p.…

Agricola

Herder

Agricola , Cn. I., aus Forum Julii, Sohn des J. Gräcinus den Caligula hinrichten ließ; Agricola erhielt in Massilia seine Bildung und that u…

amnicola

MLW

amnicola , -ae m. accola amnis — Anwohner des Flusses : MLW Emo chron. p. 517,35 -e amnicole ... eos ... repulerunt. Humperdinck

*antichristicola

MLW

anti·christicola

* antichristicola , -ae MLW subst. usu adi. antichristi cultor — Antichristverehrer : MLW Land. Mediol. hist. I 2 praef. p. 45,1 (vs.) plebs…

*archicola

MLW

archi·cola

* archicola , -ae m. de archidiacono MLW i. q. summus minister — erster Diener : Carm. de Mart. 4,5 ( MLW NArch. 11 p. 464) 〈...〉ic -a archi…

*arvicola

MLW

* arvicola , -ae m. qui terram incolit — Erdbewohner : MLW Metell. Quir. 2 a ,19 saxeos hic ludus -as arvicolas reformat auspice Pirra. Lang…

*astricola

MLW

* astricola , -ae m. caelicola — Himmelsbewohner : MLW Carm. Cent. 137,8 Christus septus milibus -is astricolis . usu MLW adi. : MLW Hariulf…

*aulicola

MLW

* aulicola , -ae m. ( cf. aula) minister palatii — Höfling : MLW Bernh. Geist. palp. 1,92 -a aulicola , cui cordi curia sola (2,215). v. et …

auricola

LDWB1

auricola [au·rị·co·la] f. (-les) (Primula auricula) ‹bot› Aurikel f.

becola

KöblerAe

becola , sw. M. (n)? nhd. Gespenst, Larve E.: unbekannter Herkunft L.: Hh 18

*bricola

MLW

bri·cola

* bricola , -ae f. (ital. briccola a lang. * brihhil, cf. C. Battisti — G. Alessio, Dizion. etim. ital. I. 1950. p. 598 ) tormentum — Wurfma…

caelicola

MLW

caelicola (ce-, -cul-) , -ae m. vel raro *

*castricola

MLW

* castricola , -ae m. qui castellum custodit vel inhabitat — Bewacher oder Bewohner einer Burg : MLW Gesta Camer. cont. II E 91,2 donec ... …

celicola

MLW

celicola v. MLW caelicola .

christicola

MLW

christicola , -ae m. (f.: p. 557,5.13) vel

ciacola

LDWB1

ciacola [ćiạ·co·la] f. (-les) 1 Märchen n., Ente f. 2 Schwätzerin f. 3 f.sg. Geschwätzigkeit f., Gesprächigkeit f. ( → batola, LDWB1 chiria,…

*claustricola

MLW

* claustricola , -ae m. (f.: MLW l. 4) qui (quae) claustrum inhabitat — Klosterbewohner(in) : MLW Nivard. Ysengr. 5,1010 eligit ... pars cle…

*coeremicola

MLW

* coeremicola (cohe-) , -ae m. consors vitae anachoreticae — Mitklausner : MLW Hrotsv. Pafn. 10,1 frater et coh-a coheremicola . Antony

colicola

MLW

colicola , -ulus coliculus v. MLW calyculus . adde: MLW Aurelius 13 p. 714, 16 malogranatorum ... -olas colicolas coquere. p. 714,23 -ulos c…

combricola

LDWB1

combricola [com·brị·co·la] f. (-les) Bande f., Klüngel m. , Gang f. ◆ combricola de mituns Jungenhorde f.

cornicola

MLW

cornicola v. MLW cornicula . Pörnbacher

crucicola

MLW

crucicola , -ae (-us, -i m.: MLW l. 49.56 ) m. (f. [?per attractionem]: MLW l. 51) de christiano MLW i. q. cultor crucis — Kreuzesverehrer :…

cuncola

MLW

[cuncola v. MLW conchula . adde ad p. 1166,16: MLW Fragm. med. falc. 15 (ed. B. Bischoff, Anecdota. 1984. p. 175; MLW s. X. MLW med. ) mit〈t…

deicola

MLW

dei·cola

deicola , -ae m. 1 cultor Dei, fidelis — Gottesanbeter, Gläubiger : MLW Folcuin. Bert. (chart.) 2,58 p. 161,12 notum esse volo sanctae eccle…

*eremicola

MLW

* eremicola (he-) , -ae m. (eremus et colere) eremita — Einsiedler, Eremit : MLW Ermenr. Sval. 10 p. 161,7 cum visitarem locum ipsum et amic…

flacola

LDWB1

fla·cola

flacola [flạ·co·la] f. (-les) Fackel f. → LDWB1 chentl , LDWB1 zavalí .

*fundicola

MLW

fundi·cola

* fundicola , -ae m. (an f.?) (fundus et colere) qui fundo vivit – einer der auf dem Grund lebt (usu attrib.) : MLW Ruodlieb X 43 sunt expos…

Ableitungen von cola (1 von 1)

becola

KöblerAe

becola , sw. M. (n)? nhd. Gespenst, Larve E.: unbekannter Herkunft L.: Hh 18