Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
bliuwan
‚schlagen, prügeln, geißeln,〈präs.:
S191bliuwan – zibliuwan 192
(ex)tundere, cudere, percutere, verberare‘
bliu(w)-, pliu(w)- (analog. Formen vom
12. Jh. an: blow-, pluw- u. a.); prät. sg. plau
(nur einmal in Gl., 9. Jh., AJPh. 55 [1934],
231); prät. pl. bluun (Otfrid); part. prät. ka-
pluan, geblúenez (Notker, Ps.)〉.