Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
bevallen st. V.
bevallen , st. V.
- nhd.
- fallen, niederfallen, im Kampfe fallen, befallen (V.), von Krankheit befallen (Adj.) werden, entfallen (V.), entbehren, überfallen (V.), verschütten, gesetzlich zwingen, als Pflicht zufallen, glücken, gefallen (V.), zusagen, beschaffen sein (V.)
- ÜG.:
- lat. placere
- Vw.:
- s. ümme-
- Hw.:
- vgl. mhd. bevallen, mnl. bevallen
- Q.:
- SSp (1221-1224)
- E.:
- as. bifallan* 9, red. V. (1), fallen, befallen (V.); germ. *bifallan, st. V., befallen (V.), fallen; idg. *ebʰi?, *obʰi, *bʰi, *h₂mbʰi, Präp., Präf., auf, zu, hin, bei, Pokorny 287?; idg. *pʰō̆l-, *spʰaln-, V., fallen, Pokorny 851
- W.:
- s. nhd. befallen, st. V., befallen (V.), niederfallen, anfallen, behagen, DW 1, 1248, DW2 4, 474?
- L.:
- MndHwb 1, 168 (bevallen), Lü 49b (bevallen)