Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
vülle stf.
1. vollheit. ahd. fullî Graff 3,484. besonders das voll sein von speise oder trank. dem kunig Adolf stât sîn mût nâch einre fulle alse eim jungen wolfe Clos. chron. 47.
2. fülle, menge. von spîse u. von gewanden was die vulle in sîme hofe Herb. 105.
3. futter eines kleides. ein fülle was dar under troj. 22. c. von zobel was ir underzoc, daʒ beʒʒer nie kein fülle wart das. 55. b.