Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
verwunderung f.
verwunderung , f. , bewunderung, erstaunen; verbalabstraktum zu verwundern. mnl. verwonderinge, nl. verwondering. seit dem 15. jh. lexikalisch verzeichnet: thauma verwunderung (16. jh., obd. ), verwonderinge ( nrh. ) Diefenbach gl. 574 a ; torpor angst, virwonderunghe (15. jh., md. ) ebda 589 a ; verwunderung, wunderung, erschrecken, erschrecknusz stupor, voc. theut. (1482) kk 3 a ; verwunderunge admiratio, voc. inc. teut. ( um 1485) ii 6 b ; admiratio est suspensio mentis ad aliquod magnum cognoscendum ein verwunderung voc. pred. (1486) A 4 b ; admirabilitas verwunderung Frisius (1556) 38 a .…