Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
unmuot stm.
un-muot stm. BMZ mismut, misstimmung, aufgebrachtheit, zorn Herb. Nib. Hartm. ( Er. 6282. 305. Greg. 240. Büchl. 2,593 ) Trist. Barl. Such. Frl. Jer. in unmuote sîn Gudr. 60,3. 978,2. Msh. 1,65 b . in unmuote sprechen, gân Gen. D. 13,3. 70,7. 75,11. Lieht. 606,30. ein unm. sînes muotes Orl. 4329. vernement si disen unmût, den ir âne nôt tût L.Alex. 4136 ; betrübnis, schrecken: si fûr ûf in unmûde Elis. 4826.