lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

tuba

nhd. bis spez. · 10 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

LmL
Anchors
12 in 10 Wb.
Sprachstufen
7 von 16
Verweise rein
6
Verweise raus
4

Eintrag · Lex. musicum Latinum

tuba

Bd. 2, Sp. 1680
tuba -ae f. Trompeteninstrument, Signalhorn, Trompete brass instrument, bugle, trumpet [syn.: bucina, bucinum, tibia, trumba] 1 allgemein general [s.IV?] LmLPs.-Hier. ep. p. 129: Buca vero tuba apud Hebreos. Deinde per diminutionem bucina dicitur. [s.VII] LmLIsid. etym. 3, 20, 2: abusive, non proprie, sonitum vocem vocari, ut „vox tubae infremuit“ (inde LmLHier. Mor. 4, 19 (p. 17). LmLComm. Boeth. II p. 210, 31. LmLCompil. Erlang. p. 31. LmLFlor. Fax. 1, 4, 5). LmLIsid. etym. 11, 1, 110: Tibiae vocatae quasi tubae (sim. LmLIoh. Tinct. inv. p. 35: Tibias dici quasi tubas Papias scribit). LmLIsid. etym. 18, 4, 3: Tubam autem dictam quasi tofam, id est cavam. Item tubam quasi tibiam (inde LmLIoh. Aegid. 17, 12). [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 5, 19, 13, 7: in instrumentis ut in tibiis, timpanis, organis, lituis, tubis. al. [s.IX] LmLGloss. Mart. Cap. 925/355, 5-6: Celica tuba, quae dicitur trumba rustice. LmLRemig. Aut. 70, 7: Sistrum genus est organi vel tubae, quo tantum Aegyptii utuntur. LmLRemig. Aut. 492, 4: ‚tibicines‘: tibiis canentes sicut tubicines tubis canentes. al. [s.XI] LmLVocab. mus. p. 139: Organum ... generaliter omnia musicorum vasa, id est tubae, calami, fistulae, cythara, psalterium, lira et cetera. LmLVocab. mus. p. 140: Tuba: bucinum. Tubicinor: tuba cano vel sono. Tubicines: qui tuba canunt. ... Tibiae: quasi tubae sunt. LmLVers. Fer tuba 1. [s.XIII] LmLIoh. Aegid. pr. 31: de cuiuslibet instrumenti per se inventione ac constitutione, videlicet organorum, viellarum, cithararum, harparum, symphoniarum, tubarum, tibiarum, cymbalorum, tympanorum, sistrorum et huiusmodi. [s.XIV] LmLMarch. pom. 21, 6: in tanto tempore tuba tot semibreves fecit ad similitudinem temporis, in quo voces formantur. LmLQuat. princ. 1, 3: chitharedus ex chithara, tubicen ex tuba ceterique suorum instrumentorum vocabulis nuncupantur (sim. LmLAnon. Carthus. theor. pr. 4. cf. Boeth. mus. 1, 34 p. 224, 16). [s.XV] LmLTrad. Holl. IX 1, 1, 3: tubam seu fistulam fabricari. LmLIoh. Legr. rit. 2, 1, 7, 19: absque signo tubarum aut campanarum. LmLPaul. Paulir. 7, 3, 1 p. 16. al. LmLIoh. Legr. tac. p. 420b: motus musici ... tam ab humana voce prolati, quam in tybia, fistulis, lyris et chytaris, tubis ac tintinabulis et huiusmodi vasis musicis editi. LmLIoh. Tinct. eff. 18, 16. Trad. Holl. XV 10, 114 (sim. Trad. Holl. XXV 3, 4). LmLIoh. Tinct. inv. p. 29. LmLBonav. Brix. 1, 3. LmLAdam Fuld. 2, 2: Meum tamen non est quemquam reprehendere, praesertim divum Hieronymum, cum saepissime dicat, tuba cecinisse Hebraeos. ... pulcrius tamen dicitur ‚tuba cecinisse‘, quam tubicinasse. al. LmLHerb. Tr. 3, pr. p. 63: omnium generum musicis instrumentis: tubis, cornibus, cymbalis, cithara, psalterio, tympano, choro, chordis, organo, buccina. LmLSzydlov. pr. 31. 2 zur Bauform with reference to structural form [s.IV?] LmLPs.-Hier. ep. p. 130: quasi tuba cum uno fistulo in capite angusto, per quod inspiratur. [s.VII] LmLIsid. etym. 18, 4, 4: Inter tubam autem et bucinam veteres discernebant. [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 17, 12: dicitur tuba quasi tova, id est cava. Interius enim est concava et vaste plana propter ampliorem flatus receptionem. Exterius autem est rotunda circa tubantis orificium valde stricta. Sed in parte interiori multum ampla (cf. LmLIsid. etym. 18, 4, 3). LmLIoh. Aegid. 17, 21: Buccina [] dicitur quasi vocina, parva scilicet tuba. LmLPs.-Mur. summa 416: Foraminalia (sc. instrumenta) sunt, quorum diversitas in sonis a foraminum diversitate creatur; qualia sunt muse, syringe, flaiota, tibie, cornua, fistule, tube et similia. [s.XV] LmLArn. Zwoll. add. p. 49. (?) LmLPaul. Paulir. 7, 3, 1 p. 20: in modum tube retorte. LmLIoh. Legr. tac. p. 420a: fistula grossa, nervus longus aut corda prolixa, latum tintinabulum et larga tuba. LmLIoh. Tinct. inv. p. 37: Unde tibiarum (ut cantus partium) alii nomen est suprema, alii tenor, quem vulgo bombardam vocant, et alii contratenor. Imos tamen contratenores semper ac sepe reliquos tibicinibus adiuncti tubicines, ea tuba, quam superius tromponem ab Italis et sacque-boute a Gallicis appellari diximus, melodiosissime clangunt. 3 zur Verwendung with reference to usage [s.IV?] LmLPs.-Hier. ep. p. 122: Aliter enim est tuba congregationis populi, aliter conductionis, aliter victoriae, aliter conclusionis civitatum, aliter persequendi inimicos. ibid. al. [s.V] LmLMart. Cap. 9, 925: Tubas non solum sonipedes atque bella, sed agonas acuere certamenque membrorum nunc quoque compertum (inde LmLGloss. Mart. Cap. 925/355, 5-6). LmLMart. Cap. 9, 926: Asclepiades item tuba surdissimis medebatur (inde LmLGloss. Mart. Cap. 926/355, 17-8). [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 1 p. 186, 30: manifestum est, in bellum pugnantium animos tubarum carmine accendi (inde LmLReg. Prum. 5, 80. LmLHier. Mor. 8, 159 (p. 40). LmLGuido Dion. 1, 4, 181. Ptolom. 1, 14. LmLComm. Boeth. II p. 108, 26. LmLTrad. Holl. VI 4, 13). LmLCassiod. inst. 1, 30, 5: ut milites Christi ... ad opus exercendum divinum quasi tubis clangentibus evocentur. [s.VII] LmLIsid. etym. 3, 17, 2: In proeliis quoque tubae concentus pugnantes accendit, et quanto vehementior fuerit clangor, tanto fit ad certamen animus fortior (inde LmLAurelian. 20, 29. LmLMetrol. 10 p. 68. LmLLambertus plan. 66. LmLHier. Mor. 8, 182 (p. 40). LmLQuat. princ. 1, 19. LmLWalt. Odingt. 2, 1, 24. LmLComm. Boeth. II p. 14, 15. LmLComm. Boeth. II p. 108, 29. LmLAnon. Grac. p. 18. LmLTrad. Holl. VIII 4, 10. Trad. Holl. X A 13. LmLUgol. Urb. 1, 1, 15. LmLAnon. Carthus. theor. pr. 14. LmLAnon. Carthus. theor. pr. 20. LmLTrad. Holl. I acc. 17. LmLTrad. Holl. V pr. 73. Trad. Holl. XX pr. 44. LmLFr. Gafur. extr. exord. 29. LmLFr. Gafur. extr. 6, 5, 5. Trad. Holl. XV 1, 10. Trad. Holl. XXV 1, 9. LmLLad. Zalk. pr. 60. LmLFlor. Fax. 1, 1, 9. Trad. Holl. XVII 14. Trad. Holl. XIV pr. 10. sim. Trad. Holl. XXIV pr. 9. LmLAnon. Couss. XII 1, 36. LmLFr. Gafur. op. 1, 1. LmLFr. Gafur. theor. 1, 1, 33. Trad. Holl. XIX 18). LmLIsid. etym. 3, 21, 3: Praeceptum enim fuerat Iudaeis, ut in initio novae lunae tuba clangerent (inde LmLIoh. Aegid. 17, 10). al. [s.IX-X] LmLReg. Prum. 5, 70 (inde LmLCompil. Paris. II p. 78). [s.XI] LmLAribo 78 p. 22. LmLCompil. Casin. 285-289, 26. [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 17, 9: utebantur tubis in festis et in conviviis propter populi convocationem, propter excitationem ad Dei laudem et propter laetitiae et gaudii praeconizationem et invitationem. al. LmLIoh. Groch. 138: aliqua instrumenta suo sono magis moveant animos hominum, puta in festis, hastiludiis et torneamentis tympanum et tuba. al. [s.XIV] LmLMarch. luc. 1, 3, 6. LmLMarch. pom. 1, 4. LmLComm. Boeth. II p. 108, 3: in quibusdam provinciis observatur, videlicet quod criminosos ad suspendium vel ad alias penas sanguine acceleratos tubis buccinantes precedunt. al. [s.XV] LmLTrad. Holl. VIII 4, 9 (sim. Trad. Holl. X A 12. Trad. Holl. XXIV pr. 9. Trad. Holl. XV 1, 9. Trad. Holl. XXV 1, 8. Trad. Holl. XVII 13. Trad. Holl. XIX 18). LmLAnon. Carthus. theor. pr. 15: Dominus iussit sacerdotes tubis canere et populum vociferare. LmLGeorg. Ans. 1, 142. LmLFr. Gafur. op. 1, 1 (sim. LmLNicol. Burt. 1, 5, 40). LmLNicol. Burt. 1, 5, 39: Instrumenta vero animositatem, iram et furiam incitantia sunt: tubae, cornua, tympana et huiusmodi strepitum excitantia atque sonantia. LmLFr. Gafur. theor. 1, 1, 63: hac nostra tempestate principes [] ac rerum publicarum senatus tuba cornibusque et huiusmodi servanda statuta atque leges et decreta pandere. LmLHerb. Tr. 3, 3 p. 71. 4 zum Klangcharakter with reference to character of sound [s.V] LmLMart. Cap. 5, 425: sonuere tubae raucusque per aethram / cantus et ignoto caelum clangore remugit (ad loc.: LmLRemig. Aut. 210, 8). [s.VII] LmLIsid. etym. 3, 20, 10: Perspicuae voces sunt, quae longius protrahuntur ita, ut omnem inpleant continuo locum sicut clangor tubarum (inde LmLAurelian. 5, 17. LmLHier. Mor. 4, 48 (p. 17). LmLWalt. Odingt. 2, 10, 18. LmLComm. Boeth. II p. 216, 16. LmLIac. Leod. spec. 1, 26, 16. LmLFr. Gafur. extr. 6, 9, 4. LmLFlor. Fax. 1, 4, 16). [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 3, 83. [s.IX] LmLRemig. Aut. 210, 8: Est autem clangor proprie tubarum. al. [s.XI] LmLCompil. Casin. 10-17, 14: alii cum tympanis et cymbalis et tubis clangentibus. [s.XIII] LmLAmerus 1, 7: clangor tubarum aut strepitus aliquorum instrumentorum seu vociferancium clamor. LmLPs.-Mur. summa 446: tube, cornua sonitu vehementi. [s.XIV] LmLQuat. princ. 3, 58: Item si descensus fuerit per diapente et pausa sequatur, prima valebit quatuor tempora florata, et situare debet ultima nota in suo sono per plicam et dupplicatur dulciter per duas semibreves ad modum tubicinis, qui, cum facit ascensum per diapente vel descensum, primo in tuba sua facit sonum, deinde ascendit vel descendit dulciter usque ad ultimam notam. LmLAnon. Vratisl. p. 336a: Sed trumpetum et stampania possunt habere duas vel tres partes et delyrant frequenter ad quintam notam vel ad dyapason, idest ad octavam ad modum tube vel lyre (sim. LmLMens. Si ille p. 508, 18). [s.XV] LmLWencesl. Prach. 100. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 1 p. 61: <T>rumpetum est cantus mensuralis per quatuor choros procedens, in quo quilibet suo fungens officio in cantando via sua cantacionis dirrecta progreditur, sed quartus obviat omnibus voce sonora aliquantulum rauca in modum tube Gallicane sine hoc, quod alicui faciat suo occursu caccofoniam seu malam et dissidentem sonoritatem. LmLIoh. Tinct. contr. 3, 6, 3: Et quamvis ex omni parte in re facta regulariter etiam prohibeantur, aliquando tamen sonum campanarum aut tubarum imitando ubique tollerantur. LmLFr. Gafur. op. 1, 1: vox auditur fractos sonitus immitata tubarum (sim. LmLFr. Gafur. theor. 1, 1, 33). LmLBart. Ram. 1, 1, pr. p. 2. LmLAdam Fuld. 1, 2. 5 zur Art der Tonerzeugung with reference to production of sound [s.VI] LmLCassiod. inst. 2, 5, 6: Inflatilia sunt, quae spiritu reflante completa in sonum vocis animantur, ut sunt tubae, calami, organa, pandoria (inde LmLIsid. etym. 3, 21, 1. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 2, 163, 3. LmLRemig. Aut. 480, 11. LmLVocab. mus. p. 139. LmLHier. Mor. 4, 72 (p. 18). LmLTrad. Holl. VIII 3, 92). [s.VII] LmLIsid. etym. 3, 19, 2: editur sonus ... flatu sicut per tubam vel tibiam, aut pulsu sicut per citharam (inde LmLGloss. Boeth. mus. 1, 34, 43, 9. LmLVocab. mus. p. 141. LmLMetrol. 22 p. 69. LmLHier. Mor. 2, 13 (p. 11). LmLAnon. Grac. p. 17. LmLComm. Boeth. II p. 134, 19: aliquando flatu sicut per tubam vel per tibiam, in calamis, fistulis, organis, pandoriis et similibus. LmLCompil. Erlang. p. 26. LmLTrad. Holl. VIII 3, 49. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 15 p. 76, 3. LmLIac. Theat. 9). [s.XIII] LmLAmerus 14, 4. LmLAnon. Hailspr. pr. p. 64. LmLIoh. Groch. 133: sonum in instrumentis fieri afflatu, puta in tubis, calamis, fistulis et organis. LmLEngelb. Adm. 2, 29, 12: sonus flatus tube. LmLWalt. Odingt. 2, 2, 4. [s.XIV] LmLMarch. luc. 1, 12, 2: Musica organica est, que fit per sonum, qui non est vox, et tamen cum anhelitu hominis seu aeris fit ut in tubis, cimellis, fistulis, organis et hiis similibus (inde LmLFr. Gafur. extr. 6, 6, 3). al. LmLIac. Leod. spec. 1, 15, 2: sonos flatu ut in tubis, tybiis, organis ... generatos. al. Anon. Meyer 7, 3. [s.XV] []Ioh. Cicon. mus. 1, 3 p. 58, 18. LmLTrad. Holl. VIII 3, 50. al. LmLWencesl. Prach. 92: Flatile dicitur, quod in pulsu aeris vel alicuius spiritu ad sonum impellitur ut in organis, in tubis, fistulis. LmLEg. Carl. rit. 140. LmLAnon. Carthus. pract. pr. 5. LmLTrad. Holl. I 1, 1, 27: cum refleccione flatus ad os fistule vel tube causa vocem generandi. LmLTrad. Holl. V pr. 135: humano siquidem inflatur spiritu ut tuba. LmLPaul. Paulir. 7, 3, 1 p. 14: perficitur flatu humano propter fistulam, tubam, buccinam, tibiam, corneam, calamum, sambucam, liram, que non sonant, nisi bucca humana sufflentur. LmLFr. Gafur. extr. 6, 7, 8. Trad. Holl. XV 10, 112: sonus ... causatus ... per aeris compulssionem sicud in fistulis et omnibus instrumentis fistulatis ut in organis, tubis, psalteriis (sim. Trad. Holl. XXV 3, 2). LmLFr. Gafur. op. 1, 4 (sim. LmLFr. Gafur. theor. 1, 4, 6). LmLGuill. Pod. 1, 8. LmLMich. Keinsp. 2, 11. 6 zur Erfindung with reference to invention [s.VII] LmLIsid. etym. 3, 21, 3: Tuba primum a Tyrrhenis inventa (inde LmLVocab. mus. p. 141. LmLIoh. Aegid. 17, 6. LmLHier. Mor. 4, 78 (p. 18)). LmLIsid. etym. 18, 4, 2: Tubam Tyrrheni primi invenerunt. [s.XV] LmLOrig. et eff. 6, 3: Clio reperiit historias, Euterpe tubas.
12628 Zeichen · 729 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    tubaf.

    Grimm (DWB, 1854–1961) · +1 Parallelbeleg

    tuba , tube , f. , ein blasinstrument, ' trompete, posaune ' ; im 18. jh. aufgenommenes lat. tuba, z. t. eingedeutscht i…

  2. 18./19. Jh.
    Goethe-Zeit
    Tuba

    Goethe-Wörterbuch

    Tuba [bisher nicht publizierter Wortartikel]

  3. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Tuba

    Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +3 Parallelbelege

    Tuba , lat., Trompete; das tiefste Blasinstrument bei der Harmoniemusik; Röhre; t. Eustachii , eustachische Röhre, s. Oh…

  4. modern
    Dialekt
    Tuba

    Rheinisches Wb.

    Tuba tū:bā:  nach dem Nhd. verbr. Sg. t. f.: 1. das Blasinstrument. — 2. übertr. scherzh. Schnapstrinker Kreuzn-Roth .

  5. Sprichwörter
    Tuba

    Wander (Sprichwörter)

    Tuba Tuba führt den Namen, aber die Thaten gehören dem Emschir.

  6. Latein
    tuba

    Lex. musicum Latinum

    tuba -ae f. Trompeteninstrument, Signalhorn, Trompete — brass instrument, bugle, trumpet [syn.: bucina, bucinum, tibia, …

  7. Spezial
    tuba

    Ladinisch-Deutsch (Mischí) · +1 Parallelbeleg

    tuba [tū·ba] f. (tubes) ‹mus› Tuba f. → LDWB1 pos.

Verweisungsnetz

19 Knoten, 9 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 7 Sackgasse 11

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit tuba

34 Bildungen · 30 Erstglied · 4 Zweitglied · 0 Ableitungen

tuba‑ als Erstglied (30 von 30)

tubabläser

DWB

tuba·blaeser

tubabläser , tubenbläser , m. : bei den tuskischen heeren werden tubenbläser ( gewesen sein ) K. O. Müller die Etrusker (1828) 2, 210 ; ihr …

tubäkeln

DWB

tuba·ekeln

tubäkeln , vb. , tabak rauchen, vgl. DWB tabakeln teil 11, 1, 1, sp. 6: alsdann sagt der bauer, ... der berggeist koche, der herr pfarrer tu…

Tubäkle

ElsWB

tuba·kle

Tubäkle [Týwaklə Geberschw. ] n. Pl. spannenlange Teigstreifen, in heissem Öl gebacken. Vor Zite n het me n als T. g e macht, we nn me n ge …

tubäklen

ElsWB

tuba·klen

tubäkle n [tywaklə Dü. ] 1. Tabak rauchen. 2. nach Tabakrauch riechen. Ziter d ass er s T. a n g e fange n het, t. sini Kleider alli. — Base…

Tuba Eustachĭi

Meyers

Tuba Eustachĭi , Eustachische Röhre, Ohrtrompete, s. Ohr . T. Fallopiae , Muttertrompete, s. Eileiter .

Tubage

Meyers

tub·age

Tubage (franz., spr. tübāsch'), s. Intubation .

tubaken

DWB

tuba·ken

tubaken , vb. , tabak rauchen ( zur form vgl. tabak teil 11, 1, 1, sp. 2): vor dem dorfe ... sammelten sich eines samstags abends die jungen…

Tubakevi

ElsWB

Tubakevi [Typàkéfi Roppenzw. ] Scheltname: dummes Weib.

Tubakhënk

ElsWB

tubak·henk

Tubakhënk [Tywàkhak Dü. Bf. Ndhsn. Geisp. Geud. ] f. Tabakdörre, Trockenhaus zum Trocknen der Tabakblätter, meist leicht aus Brettern herge…

Tubaknodel

ElsWB

tubak·nodel

Tubaknodel [Tywàknótl Bf. ; Tiwàknól K. ; Təwàknól Geud. ] f. etwa 30 cm lange, 1 cm breite und 2 bis 3 mm dicke Nadel zum Anstechen der Tab…

Tubaksblotere

ElsWB

Tubaksblotere f. Tabaksbeutel Liebsd. — Idiotikon Schweiz. 5, 208.

Tubaksbüchs(e)

ElsWB

tubak·s·buechse

Tubaksbüchs(e) f. 1. Tabaksdose allg.; auch Schnupf- Rapp. Hf. 2. Frau, die gern schnupft Hattst. — Idiotikon Schweiz. 4, 1007. †

Tubakschnuer

ElsWB

Tubakschnuer f. Tabakschnur, zum Auffassen und Aufhängen der Blätter U.

Tubaksdutt

ElsWB

tubak·s·dutt

Tubaksdutt [Tywàkstùt Str. ] f. Tabaksdüte. ‘Un d'noh e burrjementni, gehli, verknetschdi Duwaksdutt (Nase), wo d'Frau Ammaistre drum so sta…

Tubak(s)kutsch

ElsWB

tubak·s·kutsch

Tubak(s)kutsch [Tywakkhyt Bf. Geisp. ; Tywàksk. Str. ] f. Beet zum Erzielen von Tabaksetzlingen.

Tubakslad

ElsWB

tubak·s·lad

Tubakslad [Tùwàkslât Dehli. ] f. Tabaksdose. Syn. Tuwaksbüchs Z.

Tubakstorzen

ElsWB

tubak·storzen

PfWB Tubakstorze n [Tywàktòrtsə Heidolsh. Illk. ; Tùwàktàrtsə Schleit. ] m. Stengel der Tabakspflanze. Die Knaben höhlen die T. aus und be…

tubalcana

LmL

tubalcana -ae f. ? Bezeichnung für das Trumscheit (Trompetengeige) — ? term for the trumpet marine [s.XV] LmL Paul. Paulir. 7, 3, 1 p. 20: <…

tubalcanator

LmL

tubalcana·tor

tubalcanator -oris m. Spieler einer tubalcana — tubalcana player [s.XV] LmL Paul. Paulir. 7, 3, 1 p. 20: <T>ubalcana est instrumentum ligneu…

tubale

LmL

tub·ale

tubale ‚trompetend‘ (die Stimmgebung betreffend) — ‘trumpeting’ (with reference to vocal production) [s.XV] LmL Conr. Zab. chor. 6, 35: quil…

tubalis

LmL

tuba·lis

tubalis -e ‚trompetend‘ (die Stimmgebung betreffend) — ‘trumpeting’ (with reference to vocal production) [s.IX] LmL Remig. Aut. 514, 20: ‚cu…

Tubalkāin

Meyers

Tubalkāin , Sohn Lamechs, nach 1. Mos. 4,22 Erfinder der Erz- und Eisenarbeit (daher der Vulkan der Hebräer, Stammvater der Schmiede).

tubantē

Idiotikon

tubantē Band 12, Spalte 168 tubantē 12,168

tuba als Zweitglied (4 von 4)

badastuba

AWB

badastuba sw. f. , mhd. badestube, nhd. badestube; mnl. badestove; vgl. mnd. batstōven; an. bađstofa. — Graff VI, 615. pade-stube: nom. sg. …

*badstuba

MLW

bad·s·tuba

* badstuba (-uova) , -ae f. (theod. MLW vet. badastuba, cf. MLW Ahd. Wb. I. p. 772) balneum — Bad : MLW Chart. scrin. Col. A I p. 205,10 (a.…

Fax et tuba

Herder

Fax et tuba , lat., Fackel und Trompete, d.h. Rädelsführer.