lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

truwe

mhd. bis sprichw. · 7 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

FindeB
Anchors
9 in 7 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
61
Verweise raus
8

Eintrag · Findebuch (Mhd. Wortschatz)

truwe stf. swf. swf. swf.

Bd. 1, Sp. 352
triuwe stf. RWchr. StrAmis Erz.iii LvReg. HlReg. DvAPat. Enik. Berth. DSp. Secr. HTrist. HBir HvNst. Apk. Ot. Eckh.iii,v Parad. HvBer. HistAE Tauler Gnadenl. Triuwe Minner.i trûiwa Will. trûwe LAlex. Brun Schürebr. Triuwe swf. Minner.i truwe swf. Eilh. swf. PsM. SHort
268 Zeichen · 28 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    trûweswv.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +2 Parallelbelege

    trûwe , triuwe , trouwe swv. traue. goth. traua , ahd. trûwêm, triuwêm Ulfil. wb. 179. Graff 5,468. über die form triuwe…

  2. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    truweF.

    Köbler Mnd. Wörterbuch · +3 Parallelbelege

    truwe , F. Vw.: s. trūwe*

  3. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    TruweDie

    Campe (1807–1813)

    ≠ Die Truwe , o. Mz . im Holsteinschen, die Treue; auch Tru .

  4. Sprichwörter
    Truwe

    Wander (Sprichwörter)

    Truwe He is so truwe as êne Lûs. – Lübben. Von einem zudringlichen Menschen, den man nicht los werden kann.

Verweisungsnetz

68 Knoten, 66 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 2 Hub 1 Kompositum 59 Sackgasse 6

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit truwe

55 Bildungen · 39 Erstglied · 12 Zweitglied · 4 Ableitungen

truwe‑ als Erstglied (30 von 39)

truwehaftich

KöblerMnd

truwehaftich , Adj. Vw.: s. trǖwehaftich*

truwehander

KöblerMnd

truwehander , M. Vw.: s. trǖwehandære*

Truwelövede

MeckWB

truwe·loevede

Wossidia Truwelövede n., f. a. Spr. Treuegelöbnis: 'dat wi uns ... vorbundet hebben mid useme truwe lovede' (1336) UB. 8, 654; 'mit ener tru…

truwelövich

MeckWB

Wossidia truwelövich a. Spr. getreu: 'unse ... radgheven ... unde vele andere truweloveghe manne' (1397) UB. 23, 302.

truwelos

MeckWB

truwe·los

Wossidia truwelos , trüwelos a. Spr. treulos, wortbrüchig: 'umme der undaet willen, dar he greve Hinrike truwelos ane was geworden' (1394) U…

truweloseliken

MeckWB

truwelos·e·liken

Wossidia truweloseliken a. Spr. Adv. wie das Vor. : 'dat se ... truweloseliken bedrogen was' (1394) UB. 22, 450.

Truwelosicheit

MeckWB

truwe·losicheit

Wossidia Truwelosicheit f. a. Spr. treuloses Verhalten: 'in der truwelosicheide enthelden se eme dat ryke to Dennemarken' (1394) UB. 22, 457…

truwelôs

LW

truwe-lôs, treulos, der ein Versprechen nicht hält.

truwenhander

KöblerMnd

truwenhander , M. Vw.: s. trǖwenhandære*

truwentlik

KöblerMnd

truwentlik , Adv. Vw.: s. truwentlīke*

truwentliken

KöblerMnd

truwentliken , Adv. Vw.: s. truwentlīken*

truwentlīke

KöblerMnd

truwentlīke , Adv. nhd. „treulich“, treu, getreu, trauend, voll Zuversicht Hw.: s. trǖwelīke; vgl. mhd. triuwelīche E.: s. truwentlīk, truwe…

truwentlīken

KöblerMnd

truwentlīken , Adv. nhd. „treulich“, treu, getreu, trauend, voll Zuversicht Hw.: s. trǖwelīken; vgl. mhd. triuwelīchen E.: s. truwentlīk, tr…

truwe als Zweitglied (12 von 12)

êⁱdestrûwe

MNWB

eide·struwe

° êⁱdestrûwe , ° -trü̑we , f. , Gelübde, eidliches Versprechen, durch Eid verpfändete Treue.

getrûwe

BMZ

getrûwe , getriuwe , getrouwe traue, glaube. 1. ohne object. als ich getriuwen livl. chron. 4368. swer ie getrûte der genas H. zeitschr. 6, …

Handtruwe

MeckWB

hand·truwe

Wossidia Handtruwe f. a. Spr. Unterpfand, bes. die Gabe, welche Braut und Bräutigam sich gegenseitig zum Verlöbnis oder zur Hochzeit schenkt…

Potstrūwe

WWB

pots·truwe

Pot-strūwe m. Brei, Mehlspeise aus Buchweizen- oder Grützmehl mit heißer Milch und ausgelassener Butter ( WmWb ).

untruwe

KöblerMnd

untruwe , Adj. Vw.: s. untrǖwe (1)

Ableitungen von truwe (4 von 4)

betrûwe

BMZ

betrûwe swv. sint sîn gewalt doch al daʒ lant betrûwet sichert Lohengr. 82.

getrûwe

BMZ

getrûwe , getriuwe , getrouwe traue, glaube. 1. ohne object. als ich getriuwen livl. chron. 4368. swer ie getrûte der genas H. zeitschr. 6, …

untruwe

KöblerMnd

untruwe , Adj. Vw.: s. untrǖwe (1)