Eintrag · Köbler Got. Wörterbuch
swein st. N. (a)
swein , st. N. (a)
- nhd.
- Schwein
- ne.
- swine, pig (N.)
- ÜG.:
- gr. χοῖρος; ÜE.: lat. porcus
- Q.:
- Bi (340-380)
- E.:
- germ. *swīna-, *swīnam, st. N. (a), Schwein; s. idg. *suu̯ino-, Adj., Sb., schweinern, Schwein, Pokorny 1038; idg. *seu- (2), *seu̯ə-, *sū̆-, V., gebären, Pokorny 913, Lehmann S180; B.: Akk. Pl. sweina Luk 8,33 CA; Luk 15,15 CA; Luk 15,16 CA (Nom. Pl.); Mrk 5,12 CA; Mrk 5,13 CA; Mrk 5,14 CA; Mrk 5,16 CA; Gen. Pl. sweine Mat 8,30 CA; Mat 8,31 CA; Mat 8,32 CA; Luk 8,32 CA; Mrk 5,11 CA
- L.:
- Krause, Handbuch des Gotischen 55,3, 119,2