MeckWB
Smackedauz -daus m. Kuß: Smaggedauz Gillh. Idiot. 6; Smackedaus Seem. Leb. 146; Volksreim: Giff mi 'n lütten Smackedauz up dei Keik, Dat mi …
MeckWB
smacke·dauzen
smackedauzen in der Zs. afsmackedauzen .
Lexer
smack·elich
smacke-lich adj. sapidus Dfg. 511 c . sm. machen, saporare ib. vgl. smeclich.
KöblerMnd
smacken·bojer
smackenbojer , M. nhd. Bojer, kleines Fahrzeug mit Gaffelsegel am Mast, Schiff mit einem Schmacksegel E.: s. smacke (2), bojer (1) L.: MndHw…
MNWB
smacken·bojert
smackenbojer(t) , m. , Bojer, kleines Fahrzeug mit Gaffelsegel am Mast.
KöblerMnd
smacken·boyer
smackenboyer , M. Vw.: s. smackenbojer
FindeB
smack·ende
smackende part.adj. DvAStaff. Tauler Pilgerf.
MNWB
smackenvö̂rer , m. , Schiffer der eine Schmacke fährt.
KöblerMnd
smackenvȫrer , M. Vw.: s. smackenvȫrære*
KöblerMnd
smackenvȫrære , M. nhd. Schiffer der eine Schmacke führt E.: s. smacke (2), vȫrære L.: MndHwb 3, 289 (smackenvȫrære) Son.: langes ö
MeckWB
Smackerduutsch f. Rohrkolben, typha latifolia: šmakərdūtš (zwischen Sta Feldb und Wold) Blume 75; Smackeduzken Schw.
MeckWB
smac·kern
smackern wie smacken 1: dat (Kuß) hett œwer smackert Schö Schlagsd ; wenn nich nog Fett int Wagenrad is, denn smackert dat so Ro Ribn . — Me…
KöblerMnd
smacke·schip
smackeschip , N. nhd. „Schmackschiff“, zweimastiges Schiff mit Gaffelsegel E.: s. smacke (2), schip (2) W.: s. nhd. Schmackschiff, N., Schma…
KöblerMnd
smackesēgel , N. nhd. „Schmacksegel“, Gaffelsegel am Großmast E.: s. smacke (2), sēgel (1) L.: MndHwb 3, 289 (smaksēgel), Lü 357a (smaksegel…
Lexer
smacke·zen
smackezen swv. intens. zu smacken: mit wolgefallen laut essen, schmatzen. swer smackitzet als ein lahs, sô er iʒʒet Hpt. 7. 175,44. vgl. sma…
KöblerMhd
smack·ezzen
smackezzen , sw. V. nhd. laut essen, schmatzen E.: s. smacken (1), smac W.: nhd. DW- L.: Lexer 199b (smackezen), LexerHW 2, 996 (smackezen)