Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
smacke swv.
1. rieche. ahd. smahhêm Graff 6,825.
a. intransit. swaʒ des êrsten in den haven kumet, dâ smacket er iemer mê gerne nâch Bert. 35,29. 483,20. stinkende unde smachende leseb. 866,33.
b. transitiv. alleʒ daʒ man dâ smecket unde füelet, alleʒ daʒ den ûʒern sinnen goffenbâret wirt myst. 2,679,20. sô smacket erʒ wol an dir unde du selber stinkest eʒ unde smackest eʒ wol an dir Bert. 434,27. 178,23.
2. schmecke.
a. intransitiv. die wîle den menschen hungert, die wîle smacket ime diu spîse myst. 2,146,35. 113, 20. 116,20. deine edel tropfen smacken mir wol auf meiner zungen leseb. 1014,16.
b. transitiv. gesehen hœren grîfen riechen smacken MS. 2,133. a.
3. empfinde, nehme wahr. er ensmacket niht wan das ein leseb. 870,39. — mit genitiv. wer der triwen smachet (: geswachet) Karlm. 448,21.