Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
siodan st. v.
siodan st. v. , mhd. nhd. sieden; mnd. sêden, mnl. sieden ; afries. siātha; ae. séoðan; an. sjóða. — Graff VI,164 f. s. vv. siudan, gasotan. Praes.: sivd: 2. sg. imp. Gl 2,644,18 ( lat. Subst., s. 1b). 24. Praet.: soht: 3. sg. Gl 2,554,28 ( Trier 1464, Hs. 10. Jh. ). Part. Praet.: ka-sotan: Gl 2,333,49 ( clm 14747, 9. Jh. ); acc. pl. n. - ] iu S 244,25 ( B ); ki-: Grdf. - ] Gl 1,283,20 ( JbRd ); gi-: dat. sg. m. - ] emo 2,631,65; nom. pl. m. - ] a 2,638,73. 645,16 ( beide lat. n. ); ge-: Grdf. - ] 1,346,55 ( M ); ke-soten: dass. NpNpw 107,10 (= Npw 9); gi-: Gl 1,346,55 ( M ). 3,153,67 ( SH A )…