lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

rus

mhd. bis spez. · 10 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

FiloSlov
Anchors
13 in 10 Wb.
Sprachstufen
5 von 16
Verweise rein
9
Verweise raus
14

Eintrag · Dt.-Russ. phil. Termini

Rus’, Kiever f

Bd. 1, Sp. 1
Rus’, f, KieverРусь, ж, Киевская → Staat, Kiewer, m
65 Zeichen · 0 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    RUSstm.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +2 Parallelbelege

    RUS gen. RUSSES stm. grober bengel, flegel. wohl von ich RÛƷE. dô huop sich der tanz von dem russe (: backenknusse) Nith…

  2. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    ¹rûs

    Mittelniederdeutsches Wb. · +1 Parallelbeleg

    1 rûs s. 1 rûsch.

  3. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    Rus

    Adelung (1793–1801) · +1 Parallelbeleg

    Der Rus , S. Adelung Ruß .

  4. modern
    Dialekt
    Rusm.

    Lothringisches Wb. · +4 Parallelbelege

    ElsWB PfWB RhWB Rus [rûs Ri. Hom. Rom. Ha. u. s.; roušt D. Si. ] m. Ruß. — ElsWB els. 2, 292 Ruess; lux. 364 Ro u scht.

  5. Spezial
    Rus’, Kieverf

    Dt.-Russ. phil. Termini

    Rus’ , f , Kiever Русь , ж , Киевская → FiloSlov Staat, Kiewer, m

Verweisungsnetz

28 Knoten, 22 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 3 Kompositum 15 Sackgasse 10

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit rus

1.125 Bildungen · 593 Erstglied · 529 Zweitglied · 3 Ableitungen

rus‑ als Erstglied (30 von 593)

rus(e)leⁿ

Idiotikon

rus(e)leⁿ Band 6, Spalte 1451 rus(e)leⁿ -ü- 6,1451

Rusaal

MeckWB

rus·aal

Wossidia Rus-aal m. Aal, der bei rusigem Wetter auf die Reusen geht (1930) Ro Rostock@Warnemünde Warn .

rusal

KöblerAs

rusal , st. M. (a) nhd. Schmer, Fett ne. fat (N.) Hw.: s. rusli*; vgl. ahd. *rusal? (st. M. a) Q.: FM (1100) E.: germ. *rusala-, *rusalaz, s…

Rusalki

Herder

Rusalki , russ., die Elfen u. Nixen; Rusalkawoche , die Woche vor Pfingsten.

rûsāmelĩken

MNWB

rûsāmelĩken , rûsamlĩk , -lĩke , -lĩken s. rouwesāmelĩk .

rûsamlĩke

MNWB

rouwesāmelĩk , rûsamlĩk , adj. ; rouwesāmelĩken , rouw- ( rou- , rov- , row- ), rû- , rûsamlĩke , adv. : (rechtl.:) unangefochten, dewîle de…

rusbusen

RhWB

rus·busen

rusbusen rūsbūzə = übereilt arbeiten, handeln s. bei Ruse.

ruscé

LDWB1

ruscé [ru·scẹ́] I vb.tr. (rüscia) 1 (n tier) scheuern 2 kratzen, kraulen, reiben ( → LDWB1 crazé, LDWB1 sferié) II vb.refl. se ruscé sich re…

rusch

DWB

rusch , m. binse, juncus. mhd. rusche, rusch, mnd. und niederl. rusch, engl. rush. nach gewöhnlicher annahme entlehnt aus lat. ruscus mäused…

Ruschel

SHW

Rusch-el Band 4, Spalte 1537-1538

Ruschgunkel

SHW

Rusch-gunkel Band 4, Spalte 1537-1538

Rusch1

MeckWB

Wossidia Rusch 1 m. Subst. von rusch 1 ( s. d. ), zeitl. die Dauer eines Geräusches bezeichnend, der Husch: In 'n korten Rusch wier 't Dörp …

Rusch2

MeckWB

Wossidia Rusch 2 , selten -ü-, -uu- m. , n. Sammelname für Sumpfgewächse, Binsen, Schilf (juncus, scirpus) 1. wird einzeln nur noch wenig ge…

rusch3

MeckWB

Wossidia rusch 3 a. Spr. rasch, schnell; PN. 'radolfus rusche, rusce' (Ro 1285) Brockm. 92.

rûschâ

FindeB

* rûschâ interj. WvÖst.

ruschart

DWB

rusch·art

ruschart , m. bastard: dein prüder sint ruschard, daz ist als vil, als panchart, von einem vater unelichen geporn. gesta Roman. 52 Keller.

Ruschbült

MeckWB

rusch·buelt

Wossidia Ruschbült f. kleine Binsenanhöhe Ro Rostock@Dierhagen Dierh .

ruschbusch

DWB

rusch·busch

ruschbusch und ruschebusche, zusammengerückt aus rusch und busch. 1 1) subst. 1@a a) sächlich. die ursprüngliche bedeutung ' ried und gesträ…

Ruschdije

Meyers

Ruschdije (abgekürzt für Mekâtib -i R., arab. »Normalschulen«), Bezeichnung der in neuerer Zeit nach europäischem Muster in der Türkei einge…

ruschdîk

MNWB

rusch·dik

*° ruschdîk , m. : mit Schilf bestandenes meist sumpfiges Gelände, „Arundinetum ... reth / ruschdick ” (Chytr.).

ruschdīk

KöblerMnd

rusch·dīk

ruschdīk , M. nhd. mit Schilf bestandenes meist sumpfiges Gelände ÜG.: lat. arundinetum E.: s. rusch (1), dīk L.: MndHwb 2, 2350 (ruschdîk) …

rusche

DWB

rusche , f. 1 1) ulme, rüster, ulmus campestris. was die form anbetrifft, so geben Nemnich und Pritzel-Jessen rusche und rüsche, Adelung nur…

ruschebrusch

RhWB

rusche·brusch

ruschebrusch rušebrūš  Eup-Stdt vgl. ndl. dial. ronŋebonzen ‘lärmen’, Heinsb rusbusən Adv.: rauhweg, oberflächlich.

ruschebuschig

DWB

rusche·buschig

ruschebuschig , adj. , von ruschebusche unruhe, abgeleitet, windig, stürmisch, vom wetter. Frischbier 2, 238 b .

rus als Zweitglied (30 von 529)

*arus?

KöblerGot

*arus? , Adj. (wa) nhd. bereit, flink ne. ready, quick Q.: PN, Arosinda, Aragunti, Armirus, Holthausen, Gotisches etymologisches Wörterbuch …

*binnenchōrus

KöblerMnd

*binnenchōrus , Sb. nhd. bestimmtes Salzmaß? Hw.: s. binnenchōrusgōt E.: s. binnen (1), chōrus

*ebrus?

KöblerGot

*ebrus? , st. M. (a?, u)? Vw.: s. *ibrs E.: germ. *ebura-, *eburaz, st. M. (a), Eber; idg. *epero-, M., Eber, Pokorny 323

*flōrus

KöblerGerm

*flōrus , Sb. nhd. Fußboden ne. floor; RB.: an., ae., ahd. E.: s. idg. *plāro-, Adj., eben, Pokorny 805; vgl. idg. *pelə-, *plā-, *pl̥h₂i-, …

*herimaltrus?

KöblerAhd

*herimaltrus? , M. Vw.: s. *herimaltar? Hw.: vgl. as. hėrimaldrus*

*hunhrus?

KöblerGot

*hunhrus? , st. M. (u) Vw.: s. hūhrus

*maldrus

KöblerAs

*maldrus , M. Vw.: s. hėri-* Hw.: vgl. lat.-ahd. *maltarius E.: s. maldar*

*trus?

KöblerGerm

*trus? , Sb. nhd. Abfall ne. garbage, waste (N.); RB.: an., ae. E.: s. idg. *der- (4), V., schinden, spalten, Pokorny 206 W.: an. tros, st. …

*u̯ₑrus

KöblerIdg

*u̯ₑrus , Adj. Vw.: s. *u̯er- (9)<o:p></o:p>

Klerus

RDWB1

Klerus m священнослужители (в нем. нетмн.ч.

Abderus

GWB

Abderus A.; dessen Tod gerochen GWB 49 1 ,72,22 Philostrat [ vgl GWB 49 2 ,208 Plp ] Hercules und A. .. seines geliebten Abderos GWB 49 1 ,1…

abstrus

Pfeifer_etym

abs·trus

abstrus Adj. ‘verworren, schwer verständlich, absonderlich’, entlehnt (Mitte 17. Jh.) aus lat. abstrūsus Part.adj. ‘verborgen, versteckt’, z…

acarus

MLW

acarus v. MLW acorus . Baader

accarus

MLW

accarus v. MLW acorus , MLW avarus . Baader

accepturus

MLW

accepturus , -i m. ?libellus acceptionem confirmans — ?Empfangsbescheinigung : MLW Liber diurn. 103 p. 137,2 vaccas x, porcos iuxta -i accep…

achorus

MLW

achorus v. MLW acorus . Baader

acorus

MLW

acorus , -i m. ( ἀκορος) MLW script. : ha-: MLW l. 30. anc-: MLW Botan. Sangall. 9 tit. acc-: MLW l. 30. ag-: MLW Antidot. Glasg. p. 118,5. …

acurus

MLW

acurus v. MLW acorus . Ziltener

*admasurus

MLW

? * admasurus . (orig. inc.) genus panni significans — Stoffart bezeichnend : MLW Leo Mars. chron. 1,55 pannum -um admasurum . Baader

adventurus

MLW

adventurus , -a, -um . futurus — künftig : MLW Dipl. Otton. II . 116 fidelibus nostris assistentibus et -is adventuris .

aelurus

MLW

alu·rus

aelurus (m.) ( αἰλουρος) cattus — Katze : MLW Albert. M. animal. 5,11 mares furiomorum ... feminae ... furiomorum. 8,51 animal, quod dicitur…

aequilaterus

MLW

aequilaterus , -a, -um . omnia latera aequalia habens, ἰσόπλευρος — gleichseitig : MLW Anon. geom. I 4,29 in omni quadrato -o aequilatero ( …

Agathemerus

Herder

Agathemerus , griech. Geograph, um 300 J. nach Chr., hinterließ einen geograph. Abriß, der zuletzt in Chronows und Hudsons Samml. edirt wurd…

Aglaurus

Herder

Aglaurus , Tochter des Erechtheus und der Prokris, eine in der attischen Mythe noch nicht in ihrer Bedeutung erklärte Person.

agurus

MLW

agurus v. MLW acorus . Sroder

Ahasverus

DWB2

aha·s·verus

DWB2 AHASVER , Ahasverus m. DWB2 name der legendären gestalt des Ewigen Juden, der bis zum jüngsten gericht ruhelos durch die welt wandern m…

airus

DRW

airus got. Bote, Gesandter

alberus

MLW

albe·rus

alberus (-ius) , -i (f.) (ital. albero, albaro, cf. MLW Meyer-Lübke, REW 3 MLW nr. 318; MLW theod. MLW vet. albari, cf. MLW Ahd. Wb. I. p. 1…

Ableitungen von rus (3 von 3)

*berus

MLW

* berus MLW subst. (orig. inc.) species serpentis aquatici — Wasserschlangenart : MLW Albert. M. animal. 25,20 -us berus , ut dicunt, serpen…

berûsen

MNWB

° berûsen , swv. , intrans. niederstürzen, umfallen (Schlesw.-Holst.).

Ruse

Campe

† Die Ruse , Mz . u. im N. D. 1) Geräusch, Lärm. 2) Zank und Streit. 3) Der Rummel. S. d. 2).