lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

ruoft

ahd. bis mhd. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

BMZ
Anchors
7 in 6 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
28
Verweise raus
27

Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)

ruoft stm.

Bd. 2, Sp. 807a
ruoft stm. in der bedeutung vom voraufgehenden nicht verschieden.
1. Amor was sîn krîe. der ruoft ist zer dêmuot iedoch niht volleclîchen guot Parz. 479,1. 'heu, heu' was sîn ruoft Ebern. Heinr. u. Kuneg. 2354. hie huop sich ein michel ruoft, michel weinen unde wuoft Trist. 5479. si sint gesundert von des marktes ruofte unt von des volkes wuofte Ebern. Heinr. u. Kuneg. 1157. unt von der stete ruofte und von des volkes wuofte ûʒ gesundert er sie hât das. 4717. daʒ si got mit grôʒeme ruofte ir herzen sullen suochen pred. im leseb. 304,19.
2. daʒ er was gegenstrîtes vrî vor ieslîchem einem man: disen ruoft er dâ gewan Parz. 15,24.
635 Zeichen · 26 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    ruoft

    Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA) · +1 Parallelbeleg

    ruofidaAWB f. ō-St., im Abr (1,18,22 [Ra]): ‚Wortstreit; altercatio‘ (vgl. mhd. geruofede st.n. ‚das Rufen, Geschrei, da…

  2. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    ruoftstm.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +4 Parallelbelege

    ruoft stm. in der bedeutung vom voraufgehenden nicht verschieden. 1. Amor was sîn krîe. der ruoft ist zer dêmuot iedoch …

Verweisungsnetz

33 Knoten, 43 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 7 Wurzel 3 Kompositum 23

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit ruoft

13 Bildungen · 0 Erstglied · 10 Zweitglied · 3 Ableitungen

ruoft als Zweitglied (10 von 10)

*wāfanruoft?

KöblerAhd

*wāfanruoft? , st. M. (a) Hw.: vgl. as. *wāpanhrōht?

anaruoft

EWA

ana·ruoft

anaruoftAWB m. a-St., Gl. 2, 136, 33, Notker: ‚An- ruf, Anschuldigung, impetitio (Hs. ap-)‘. – anaruoftiana- ruoftiAWB n. ja-St., nur Otfrid…

ant[h]ruoft

AWB

ant·hruoft

ant [ h ] ruoft st. m. ; vgl. mnl. ontroepen. — Graff IV, 1137. ant-hruoft: nom. sg. ( lat. pl. ) S 30,43 ( Wk ). Mißgunst, Eifersucht, eife…

antruoft

EWA

ant·ruoft

antruoftAWB m. a-St., einmal Weiß. Kat.: ‚Miß- gunst, eifersüchtiges Gezänk, aemulatio‘ (vgl. mndl. ontroepen). S. ant-, ruoft, ruofan. – Ah…

beruoft

KöblerMhd

beruoft , sw. V. (Part. Prät.) Hw.: s. berüefen, beruofen (1) W.: nhd. DW- L.: Hennig (berüefen)

gi-[h]ruoft

AWB

gi-[ h ] ruoft st. m. — Graff IV,1137. ki-hruoft: nom. sg. F 20,7. Ausruf: naht uuarth duo uuortan kihruoft: see qui- mit der brutigomo medi…

giruoft

KöblerAhd

giruoft , st. M. (a) nhd. „Gerüft“, Ruf, Ausruf, Rufen, Gebrüll, Geschrei ne. call (N.), exclamation ÜG.: lat. clamor MF Q.: MF (Ende 8. Jh.…

ungeruoft

KöblerMhd

ung·e·ruoft

ungeruoft , (Part. Prät.=)Adj. Vw.: s. ungeruofet

widerruoft

Lexer

wider·ruoft

wider-ruof , wider-ruoft stm. BMZ das gegenrufen Parz. ; widerspruch, weigerung Pass. ;

wāfenruoft

KöblerMhd

wāfenruoft , st. M. nhd. „Waffenruf“, Ruf zu den Waffen Q.: StRFreiberg (um 1300) E.: s. wāfen, ruoft W.: s. nhd. (ält.) Waffenruf, M., „Waf…

Ableitungen von ruoft (3 von 3)

beruoft

KöblerMhd

beruoft , sw. V. (Part. Prät.) Hw.: s. berüefen, beruofen (1) W.: nhd. DW- L.: Hennig (berüefen)

geruofte

KöblerMhd

geruofte , st. N. nhd. „Gerüfte“, Rufen, Geschrei, Hilferuf Hw.: s. geruofe, geruofede; vgl. mnl. geruchte, mnd. gerüchte Q.: s. geruofede E…

RUOFTE

BMZ

RUOFE stv. prät. RIEF , daneben RÜEFE swv. prät. RUOFTE part. geruoft u. gerüefet ahd. hruofan, hriaf Graff 4, 1132 fg. u. adh. hruofjan, hr…