Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
RUOCHE stswm.
RUOCH , RUOCHE stswm. ahd. hruoh und ahd. ruoho Graff 4,1149 u. 1150. die saatkrähe, der häher. zu gr. κράζειν, lat. graculus , goth. hrukjan krähen. graculus ruoch voc. o. 37,56. vgl. gl. Mone 4,96,71. ruch cornix zeitschr. f. d. a. 6,333. graculus ruoche sumerl. 9,9. vgl. fundgruben, 1,388. b. brem. wtrbch. 3,520. Schmeller 3,20. er slünde alsam ein ruoch alleine gerne sîne habe gemeine Lachm. Walth. s. 150,52. von tâhen und von ruochen sutens ain wahtel prey Massm. denkmäler 111,163. sô vil der ruochen in walde niht gephlihten moht in aberellen ir gedôʒe Titurel H. 4116,2. die ruochen und e…