Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
riute st. F.
riute , st. F.
- nhd.
- „Reute“, Rodung, gerodetes Land
- Q.:
- Ren (nach 1243) (FB riute), Loheng, Mühlh, Ugb, UrbHabsb, Urk
- E.:
- s. riute (1)
- W.:
- nhd. (ält.) Reute, F., „Reute“, ausgebeutetes Stück Land, DW 14, 848
- L.:
- WMU (riute 395 [1279] 2 Bel.), LexerHW 2, 471 (riute)