Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
geriute stn.
ge-riute stn. BMZ stück land, das durch riuten urbar ist gemacht worden Hartm. Ulr. Wh. 266 b . j.Tit. 4677. Mart. 224,9. Dan. 4824. Beliand 1616. Ecke Sch. 33. 34. 267. Urb. 74,8 ff. und überhaupt oft in urbarbüchern. gereut Stb. 299, pl. gereuter Mh. 2, 658. geraut Uhk. 2,326 ( öfter ). grüt Gr.w. 1,38 ; das ausreuten Troj. (6263) ;