Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
rēch st. N.
rēch , st. N. nhd. Reh Hw.: s. rēhe; vgl. mnl. ree, mnd. rē (1) Q.: Eilh, LBarl, RWchr, Enik, GTroj, SHort, HvNst, Ot, MinnerII, SAlex, WernhMl (FB rēch), Albrecht, BdN, Chr, Freid, Frl, Gen (1060-1080), GenM, Gl, Hätzl, Helbl, Iw, Krone, KvWTroj, Neidh, NP, Renner, Traugem, UvTürhTr, WolfdD, WvRh E.: ahd. rēh 23, st. N. (a), Reh, Gaffel?; s. germ. *raiha-, *raihaz, st. M. (a), *raiha-, *raiham, st. N. (a), Reh, Ricke; vgl. idg. *rei- (2), *roi-, *Hrei-, Adj., bunt, fleckig, Pokorny 859 W.: nhd. Reh, N., Reh, DW 14, 553 L.: Lexer 164c (rēch), LexerHW 2, 358 (rêch), Benecke/Müller/Zarncke II/1,…