Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
ôheim
9. Jh.s in Gl.: ‚Onkel (mütterlicherseits); avun-
culus‘ <〈Var.: hoh-, oih-; -hai-, -he-; -n>〉. –
Mhd. œheim st.m., œheime sw.m. ‚Mutterbru-
der, Oheim, Schwestersohn, Neffe, Verwand-
ter‘, nhd. Oheim, (veraltet, dial.) Ohm m. ‚On-
kel‘.