Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
nerien sw. v.
nerien , nerren sw. v. , mhd. ner(e)n, nhd. nähren; as. nerian, mnd. nēren, mnl. neren; afries. nera; ae. nerian; got. nasjan. — Graff II,1100 f. neri-: 2. pl. -et Gl 1,527,16 ( M, 4 Hss., 3 -&, 1 Hs. -ėt); 3. sg. conj. -e 440,10 ( M, 2 Hss. ). 812,41 ( M ). O 2,22,26; 3. pl. conj. -en 4,14,18; 2. pl. imp. -et Gl 1,442,32 ( M, 5 Hss., 3 -& ); inf. -en O 3,7,90. 4,17,13; -an S 103,5 ( Petr. ); part. prs. nom. sg. m. -ando Gl L 793. Pw 61,3. 7. 69,6; acc. sg. m. -enton S 23,7 ( frk. Taufgel. ); -ando Gl L 109 ( zur Endg. -o bei sw. Mask. vgl. van Helten, Gr. I, § 68; doch wohl nicht î- Abstrak…