Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
metzge f.
metzge , metzg , metzig , f. 1 1) die schlachtbank, schlachtstätte, fleischbank; wie die verben metzeln, metzen, metzgen und metznen ein im norden unbekanntes wort, dem aber doch wol deutscher ursprung zuzuschreiben ist, vergl. oben unter metzen 4: mhd. mezzi, mezzje, metzige Lexer wb. 1, 2128 ; macellum metzig, metzg, metzie, meczgg Dief. 341 a ; meczige, metzg nov. gloss. 242 a ; metzig, macellum, dicitur locus ubi pecora mactantur. voc. inc. theut. n 5 a ; die metzg oder schol, laniena, carnarium, laniarium, macellum Maaler 289 b ; es dauert jetzt allgemein im alemannischen ( appenzellisch …