Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
manslaht st. F.
manslaht , st. F.
- nhd.
- „Mannschlacht“, Totschlag, Mord, Schlacht
- Hw.:
- vgl. mnl. manslacht, manslachte, mnd. manslacht
- Q.:
- Kchr (um 1150), Lucid, LBarl, RWchr, StrBsp, ErzIII, DSp, Vät, Gund, Apk, Ot, EvPass, EvB, EvA (FB manslaht), Albrecht, Aneg, Berth, Chr, EbvErf, Glaub, HvMelk, JTag Jüngl, Karlmeinet, Konr, Lanc, Netz, PrLeys, PrWack, RbGörlitz, RhMl, RvEBarl, SchwSp, Spec (um 1150), StRMünch, StRZürich, Trist, Urk, WeistÖ
- E.:
- ahd. manslaht 11, manaslaht*, st. F. (i), Totschlag, Mord; s. man (1), slahan
- W.:
- nhd. (ält.) Mannschlacht, F., Mannschlacht, Erschlagung eines Menschen, Totschlag, DW 12, 1603
- L.:
- Lexer 133b (manslaht), Hennig (manslaht), WMU (manslaht 26 [1252] 13 Bel.), LexerHW 1, 2037 (manslaht), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 389a (manslaht), MWB (manslaht), DRW