Hauptquelle · Köbler Ahd. Wörterbuch
mannin st. F. (jō)
mannin , st. F. (jō)
- nhd.
- „Männin“, Mannweib, Frau von männlicher Art
- ne.
- manish woman
- ÜG.:
- lat. virago Gl
- Vw.:
- s. reit-*
- Q.:
- Gl (12. Jh.)
- I.:
- Lüt. lat. virago?
- E.:
- s. man (1)
- W.:
- mhd. mennīn, st. F., Weib, Mannweib
- nhd.
- Männin, F., Genossin des Mannes, Männin, DW 12, 1593
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 6, 428 (mennin[na]), EWAhd 6, 311