Hauptquelle · Köbler Ahd. Wörterbuch
mannin st. F. (jō)
mannin , st. F. (jō) nhd. „Männin“, Mannweib, Frau von männlicher Art ne. manish woman ÜG.: lat. virago Gl Vw.: s. reit-* Q.: Gl (12. Jh.) I.: Lüt. lat. virago? E.: s. man (1) W.: mhd. mennīn, st. F., Weib, Mannweib nhd. Männin, F., Genossin des Mannes, Männin, DW 12, 1593 L.: Karg-Gasterstädt/Frings 6, 428 (mennin[na]), EWAhd 6, 311